วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อศึกษาผลกระทบของความซับซ้อนเชิงภาพต่อการรับรู้สภาพแวดล้อมของผู้ใช้อาคาร กรณีศึกษาบริเวณโถงต้อนรับสำนักงานขายของคอนโดมิเนียม ในงานวิจัยนี้ผู้เข้าร่วมการวิจัยจำนวน 120 คนทำการประเมินภาพจำลองจากคอมพิวเตอร์ 9 ภาพ ซึ่งมีความซับซ้อนของโคมไฟแขวนและลวดลายบนผนังที่แตกต่างกัน การรับรู้ทางด้านความรู้สึก 5 คู่คำตรงข้าม (รู้สึกไม่ชอบ-ชอบ, รู้สึกสวย-สวย, รู้สึกไม่สบายตา-สบายตา, รู้สึกไม่น่าสนใจ-น่าสนใจ, รู้สึกน่าเบื่อ-น่าตื่นเต้น) ถูกนำมาใช้เพื่อเป็นตัวแทนของการรับรู้ของผู้ใช้อาคาร ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าผู้ใช้อาคารให้การรับรู้ทั้ง 5 คู่คำตรงข้ามอย่างแตกต่างกัน ความซับซ้อนเชิงภาพที่เกิดจากโคมไฟ, ลายบนผนังมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ F (2, 1077) = 22.78, p<.05 และ F (2, 1077) = 15.86, p<.05 ตามลำดับ ผู้ใช้อาคารรู้สึกชอบมากที่สุดในภาพที่มีองค์ประกอบการตกแต่งโคมไฟแขวนความซับซ้อนระดับปานกลางและลายบนผนังความซับซ้อนระดับน้อย ตามค่าเฉลี่ยคือ ความรู้สึกชอบ (M = 3.63, SD = 0.85), ความรู้สึกสวย (M = 3.62, SD = 0.88) และความรู้สึกน่าสบาย (M = 3.36, SD = 0.95) ส่วนภาพที่ผู้ใช้อาคารรู้สึกชอบน้อยที่สุด คือ ภาพที่มีองค์ประกอบการตกแต่งภายในโคมไฟแขวนความซับซ้อนระดับมากและลายบนผนังความซับซ้อนระดับปานกลาง ความสัมพันธ์ของความรู้สึกสบายตาของผู้ใช้อาคารต่อความซับซ้อนเชิงภาพให้ผลเป็นกราฟเส้นตรง โดยความซับซ้อนเชิงภาพยิ่งเพิ่มมากขึ้นความรู้สึกสบายตายิ่งลดลง (R2 = 0.45) ดังนั้นผู้ออกแบบจึงควรคำนึงถึงระดับความซับซ้อนเชิงภาพในการออกแบบองค์ประกอบการตกแต่งภายในเพราะความซับซ้อนมีผลต่อการรับรู้ทางความรู้สึกของผู้ใช้อาคาร งานวิจัยนี้เสนอแนะให้ทำการศึกษาเพิ่มเติมถึงองค์ประกอบการตกแต่งภายในส่วนอื่น เพื่อให้ได้แนวทางการออกแบบที่เหมาะสมกับโถงต้อนรับยิ่งขึ้น

วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557