วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการคัดเลือกตัวแปรอิสระเข้าสู่ตัวแบบการถดถอยที่มีลักษณะข้อมูลขนาดเล็กและมีค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยบางตัวเป็นศูนย์ ด้วยวิธีเพิ่มลดตัวแปรแบบขั้นตอน วิธีแลสโซ่ วิธีอีลาสติคเน็ต และวิธีแลสโซ่ปรับปรุง โดยใช้ค่าเฉลี่ยความผิดพลาดในการตรวจจับเชิงบวก ค่าเฉลี่ยความผิดพลาดในการตรวจจับเชิงลบ และค่าเฉลี่ยของค่าคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์โดยเฉลี่ยเป็นเครื่องมือในการวัดประสิทธิภาพของการคัดเลือกตัวแปร โดยที่การคัดเลือกตัวแปรวิธีใดที่ให้ค่าของเกณฑ์ทั้ง 3 ต่ำสุดโดยสอดคล้องกันจะถือว่าการคัดเลือกตัวแปรวิธีนั้นเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับข้อมูลที่จำลองขึ้นมามากที่สุด ผลการวิจัยพบว่า การคัดเลือกตัวแปรด้วยวิธีแลสโซ่ปรับปรุงนั้นให้ประสิทธิภาพดีที่สุดในหลายสถานการณ์ แต่สำหรับกรณีที่ร้อยละของจำนวนค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยที่แท้จริงมีค่าไม่เป็นศูนย์เมื่อเทียบกับจำนวนตัวแปรอิสระอยู่ในระดับสูง การคัดเลือกตัวแปรด้วยวิธีอีลาสติคเน็ตจะให้ประสิทธิภาพที่ดีกว่าการคัดเลือกตัวแปรด้วยวิธีแลสโซ่ปรับปรุง