วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการการดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุตามการรับรู้ของผู้ป่วย ญาติผู้ดูแลและพยาบาลจิตเวช กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุ ญาติผู้ดูแลและพยาบาลจิตเวช แผนกผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาลในศูนย์สุภาพจิตเขตที่ 4 จำนวน 186 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1.แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2.แบบทดสอบสภาพสมองเสื่อมเบื้องต้นฉบับภาษาไทย และ 3.แบบประเมินความต้องการของผู้สูงอายุฉบับภาษาไทย เครื่องมือชุดที่ 2 และชุดที่ 3 ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่านมีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .83 และ .75 ตามลำดับและมีค่าความเที่ยงโดยวิธีสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบราค เท่ากับ .83 และ .80 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและค่าความสอดคล้องโดยใช้สัมประสิทธิ์แคปปาของโคเฮน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุรับรู้ว่าตนเองมีความต้องการการดูแลที่ได้รับการตอบสนองมากที่สุดได้แก่ ด้านร่างกายคิดเป็นร้อยละ 46.8 ส่วนความต้องการการดูแลที่ไม่ได้รับการตอบสนองมากที่สุดได้แก่ด้านสังคมคิดเป็นร้อยละ 10 ญาติผู้ดูแลรับรู้ว่าผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุมีความต้องการการดูแลที่ได้รับการตอบสนองมากที่สุดได้แก่ ด้านร่างกายคิดเป็นร้อยละ 66 ส่วนความต้องการการดูแลที่ไม่ได้รับการตอบสนองมากที่สุดได้แก่ด้านสังคมคิดเป็นร้อยละ 3 พยาบาลจิตเวชรับรู้ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุมีความต้องการการดูแลที่ได้รับการตอบสนองมากที่สุดได้แก่ ด้านร่างกายคิดเป็นร้อยละ 56.5 ส่วนความต้องการการดูแลที่ไม่ได้รับการตอบสนองมากที่สุดได้แก่ด้านสิ่งแวดล้อมคิดเป็นร้อยละ 9.6 2. ความต้องการที่ได้รับการตอบสนองและความต้องการการดูแลที่ไม่ได้รับการตอบสนองตามการรับรู้ของผู้ป่วย ญาติผู้ดูแลและพยาบาลจิตเวช แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 3. ค่าเฉลี่ยสัมประสิทธิ์ความสอดคล้องความต้องการการดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุระหว่างผู้ป่วย ญาติผู้ดูแลเท่ากับ 0.36 โดยที่ความต้องการการดูแลระดับมากได้แก่ความต้องการการดูแลด้านสิ่งแวดล้อมและความต้องการการดูแลระดับน้อยได้แก่ความต้องการดูแลด้านจิตใจ 4. ค่าเฉลี่ยสัมประสิทธิ์ความสอดคล้องความต้องการการดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าวัยสูงอายุระหว่างผู้ป่วยและพยาบาลจิตเวชเท่ากับ 0.31 โดยที่ความต้องการการดูแลระดับมากได้แก่ความต้องการการดูแลด้านร่างกายและความต้องการการดูแลระดับน้อยได้แก่ความต้องการดูแลด้านสิ่งแวดล้อม