วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาการจัดการพลังงานของระบบอัดอากาศในโรงงานอุสาหกรรมผลิตขวดแก้วของโรงงานตัวอย่างแห่งหนึ่งในประเทศไทย โดยทำการสำรวจการใช้งานเครื่องอัดอากาศในโรงงาน เพื่อคำนวณหาสมรรถนะของเครื่องอัดอากาศแต่ละเครื่อง แล้วทำการเปรียบเทียบเครื่องอัดอากาศที่มีอายุการใช้งานมาก สมรรถนะต่ำ กับเครื่องอัดอากาศใหม่ รวมถึงการสำรวจลมรั่วในระบบอากาศอัด เพื่อการประหยัดพลังงาน จากการสำรวจการใช้งานของเครื่องอัดอากาศในโรงงานตัวอย่าง พบว่า เครื่องอัดอากาศ No.5 Atlas cooper GA-1408W มีการใช้ค่าพลังงานต่อหน่วยการผลิตมากที่สุด คือ 0.446 kW/l/sec และ No.1 JOY TA-18 มีการใช้ค่าพลังงานต่อหน่วยการผลิตน้อยที่สุด คือ 0.304 kW/l/sec จึงได้การจัดการทำงานของเครื่องอัดอากาศโดยให้เครื่องอัดอากาศที่มีสมรรถนะสูงทำงานให้ได้สูงสุด และที่มีสมรรถนะต่ำไว้เป็นตัวสำรองในกรณีที่มีการหยุดซ่อมบำรุงเครื่องอัดอากาศ หรือในกรณีฉุกเฉินที่ลมขาด ไม่เพียงพอ และนำผลที่ได้จากการสำรวจนั้นมาทำการวิเคราะห์ความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ ระหว่างเครื่องอัดอากาศที่มีสมรรถนะต่ำสุดจำนวน 2 เครื่อง กับเครื่องอัดอากาศใหม่จำนวน 1 เครื่อง พบว่า เป็นทางเลือกที่น่าสนใจ เนื่องจากการลงทุนซื้อเครื่องอัดอากาศใหม่มีระยะเวลาการคืนทุนอยู่ที่ 4 ปี 9 เดือน มีค่า NPV เป็นบวก คือ 3,914,792 และ มีค่า IRR มากถึง 21% และจากการสำรวจลมรั่ว พบลมรั่วจำนวน 3 จุด ซึ่งมีมูลค่าการสูญเสียรวมกัน เท่ากับ 206,256 บาท/ปี จึงควรมีการวางมาตรการในการลดลมรั่ว เพื่อลดความสูญเสียลงด้วย