วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อทัศนคติและพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับดนตรีไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษากลุ่มโรงเรียนรัฐบาล จังหวัดเพชรบุรี โดยกำหนดตัวอย่างเป็นกลุ่มนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ปีที่ 1- 6 โรงเรียนสังกัดรัฐบาล จังหวัดเพชรบุรี ที่เรียนวิชาดนตรีไทย รวมกลุ่มตัวอย่างจำนวนทั้งสิ้น 377 คน การศึกษาครั้งนี้ ผู้ศึกษาได้ใช้การวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านต่างๆ กับทัศนคติและพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับดนตรีไทยของนักเรียนประกอบไปด้วยปัจจัย 1. ปัจจัยด้านลักษณะส่วนบุคคล 2. ปัจจัยด้านประสบการณ์ของนักเรียนต่อดนตรีไทย 3. ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมในการเรียนการสอนดนตรีไทยของโรงเรียน ผลการสรุป แบ่งเป็นสามส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย ด้านลักษณะส่วนบุคคลกับทัศนคติต่อวิชาดนตรีไทย (มี 4 ด้าน ได้แก่ ด้านความสำคัญระหว่างดนตรีไทยกับนักเรียน ด้านกิจกรรมความน่าสนใจต่อดนตรีไทย ด้านอนาคตต่อวิชาดนตรีไทย ทัศนคติด้านลบต่อวิชาดนตรีไทย) และพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับดนตรีไทยของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษากลุ่มโรงเรียนรัฐบาลจังหวัดเพชรบุรี ส่วนที่ 2 การสรุปความสัมพันธ์ในลักษณะของอิทธิพลเชิงสาเหตุของ ปัจจัยด้านประสบการณ์ของนักเรียนต่อดนตรีไทย และปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมในการเรียนการสอนดนตรีไทยของโรงเรียนที่ส่งผลต่อทัศนคติต่อวิชาดนตรีไทย ส่วนที่ 3 การสรุปความสัมพันธ์ในลักษณะของอิทธิพลเชิงสาเหตุของทัศนคติต่อวิชาดนตรีไทย ที่มีต่อพฤติกรรมด้านดนตรีไทยของนักเรียน ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมที่อาศัยมีอิทธิพลต่อทัศนคติในทุกด้าน รองลงมาคือ ปัจจัยด้านเพื่อน ปัจจัยที่เหลือที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติต่อวิชาดนตรีไทย คือ ปัจจัยด้านประสบการณ์ต่อดนตรีไทย ปัจจัย ด้านครอบครัว และปัจจัยสภาพแวดล้อมของโรงเรียนด้านเครื่องดนตรี