วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าก่อนและหลังได้เข้าร่วมกลุ่มจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลและเพื่อเปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าระหว่างกลุ่มที่ได้เข้าร่วมกลุ่มจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลกับกลุ่มที่ได้รับการรักษาพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่มารับการรักษาในแผนกผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 40 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 20 คนและกลุ่มควบคุม 20 คนโดยการจับคู่ด้วยเพศและอายุของผู้ป่วยซึมเศร้า เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ กลุ่มจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลและแบบประเมินภาวะซึมเศร้า ซึ่งตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คนได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ.87 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.ค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่ภายหลังได้รับจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบกลุ่มต่ำกว่าก่อนเข้ากลุ่มฯอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 2.ค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่ได้รับจิตบำบัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคลแบบกลุ่มต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการรักษาพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05