วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระบบบริการพยาบาลแบบประคับประคองในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิโดยใช้เทคนิคการวิจัยแบบเดลฟาย จากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 แพทย์หรืออาจารย์แพทย์ 4 คน กลุ่มที่ 2 พยาบาลวิชาชีพระดับผู้บริหารทางการพยาบาลและระดับปฏิบัติการ 8 คน กลุ่มที่ 3 อาจารย์พยาบาลหรือนักวิชาการพยาบาล 4 คน กลุ่มที่ 4 ผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายสุขภาพ 3 คน และกลุ่มที่ 5 ผู้นำทางศาสนาและกฎหมาย 4 คน รวมทั้งสิ้น 23 คน โดยมีวิธีดำเนินการวิจัย 3 ขั้นตอนดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 สัมภาษณ์ความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับระบบบริการพยาบาลแบบประคับประคอง ขั้นตอนที่ 2 วิเคราะห์ผลการสัมภาษณ์สร้างเป็นแบบสอบถามเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับความสำคัญของข้อคำถาม ขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้มาคำนวณทางสถิติโดยการหาค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และเพิ่มคำตอบตามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญในรอบที่ 2 เพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญพิจารณาคำตอบเป็นรายบุคคลอีกครั้ง นำข้อมูลในรอบที่ 3 มาคำนวณหาค่ามัธยฐานที่มีค่ามากกว่า 3.50 และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ที่น้อยกว่า 1.00 เพื่อสรุปผลการวิจัย ผลการวิจัยพบว่า ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นสอดคล้องกันว่า ระบบบริการพยาบาลแบบประคับประคองในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิควรมี จำนวน 9 ด้าน 61 รายการ ประกอบด้วยรายการที่มีระดับความสำคัญมากที่สุด 60 รายการ และระดับความสำคัญมาก 1 รายการ ดังนี้ 1) ด้านการจัดสิ่งแวดล้อม มี 5 รายการ 2) ด้านการจัดทีมสหวิชาชีพ มี 6 รายการ 3) ด้านการเพิ่มสมรรถนะให้แก่บุคลากรและผู้บริบาล มี 7 รายการ 4) ด้านการดูแลผู้ป่วยแบบองค์รวมสอดคล้องกับวัฒนธรรมของผู้ป่วยและครอบครัว มี 9 รายการ 5) ด้านการจัดการความปวดด้วยการใช้ยาและไม่ใช้ยา มี 7 รายการ 6) ด้านการติดต่อสื่อสาร และการประสานงานกับทีมสหวิชาชีพ มี 8 รายการ 7) ด้านการวางแผนจำหน่ายและการส่งต่อผู้ป่วย มี 7 รายการ 8) ด้านกฎหมายและจริยธรรมในการดูแลผู้ป่วย มี 6 รายการ 9) ด้านการจัดการค่าใช้จ่าย มี 6 รายการ