วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ 1)เพื่อศึกษาคุณลักษณะของเว็บไซต์ยูทูบในฐานะสื่อสังคมออนไลน์ที่ ส่งผลต่อการผลิตและการแพร่กระจายการสื่อสารความเกลียดชังในบริบทออนไลน์ 2)เพื่อสำรวจสถานการณ์การสื่อสารความเกลียดชังบนฐานความเกลียดชังเรื่องการเมืองและศาสนา/ลัทธิความเชื่อในยูทูบ 3)เพื่อทำความเข้าใจทัศนะของผู้เข้าข่ายเป็นกลุ่มเป้าหมายของการสื่อสารความเกลียดชังบนฐานความเกลียดชังเรื่องการเมืองและศาสนา/ลัทธิความเชื่อในเว็บไซต์ยูทูบและ 4)เพื่อศึกษาและทำความเข้าใจบริบททางสังคมและประวัติศาสตร์ที่มีส่วนบ่มเพาะการสื่อสารความเกลียดชังบนฐานความเกลียดชังเรื่องการเมืองและศาสนา/ลัทธิความเชื่อในสังคมไทย ผลการวิจัยพบว่า การผลิตและการแพร่กระจายข้อมูลบนเว็บไซต์สามารถทำได้ง่ายและรวดเร็ว ประเด็นการโจมตีหลักของฐานความเกลียดชังเรื่องการเมือง สามารถแบ่งได้เป็น 2 ฝ่าย คือ กลุ่มคนเสื้อแดง พรรคเพื่อไทยและระบอบทักษิณ ประเด็นการโจมตีคือเรื่องความไม่จงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ , ดูถูกเหยียดหยามว่ากลุ่มคนเสื้อแดงโง่ , โจมตีว่าเป็นกลุ่มที่ใช้ความรุนแรงในการชุมนุม และกลุ่มคนที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามเสื้อแดง และพรรคประชาธิปปัตย์ จะถูกโจมตีว่าคลั่งเจ้า , โจมตีว่าเป็นฆาตรกรประชาชน , โจมตีว่ามีการกระทำสองมาตรฐานเอาเปรียบประชาชน ในส่วนของฐานความเกลียดชังเรื่องศาสนา/ลัทธิความเชื่อพบประเด็นการโจมตีศาสดาและหลักคำสอนของศาสนาอิสลาม ดูถูกเหยียดหยามวิถีปฏิบัติของชาวมุสลิมและเหมารวมบนฐานอคติว่าชาวมุสลิมเป็นกลุ่มบุคคลที่นิยมการใช้ความรุนแรง การวิเคราะห์เนื้อหาในเว็บไซต์ยูทูบพบคลิปวิดีโอที่มีระดับความร้ายแรง รูปแบบการสื่อสารความเกลียดชัง และกลยุทธ์การสื่อสารความเกลียดชังในระดับและรูปแบบที่แตกต่างกัน ผลการสัมภาษณ์ พบว่าการสื่อสารความเกลียดชังที่ปรากฏในเว็บไซต์ยูทูบ หรือแม้กระทั่ง สื่อสังคมออนไลน์อื่นๆ โดยตัวของมันเองไม่ได้มีพลังมากเพียงพอที่จะทำให้ผู้ที่รับชมเนื้อหาที่เป็นการสื่อสารความเกลียดชังลุกขึ้นมาใช้ความรุนแรงต่อกลุ่มเป้าหมายที่ถูกโจมตี เพราะ ความน่าเชื่อถือของสื่ออินเทอร์เน็ตและการเข้าถึงสื่ออินเทอร์เน็ตในสังคมไทย และสื่ออินเทอร์เน็ตไม่ได้เป็นสื่อประเภทเดียวที่คนในสังคมเปิดรับ รวมถึงบริบทของสังคมไทย ผลการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในสาขาที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ การเมือง ศาสนา สันติวิธีและ สื่อใหม่พบว่า บริบททางสังคมและประวัติศาสตร์ที่มีส่วนบ่มเพาะการสื่อสารความเกลียดชังบนฐานความเกลียดชังเรื่องการเมือง คือ ความคิดกระแสหลักเกี่ยวกับความเป็นไทย (Mainstream Thought on “Thainess”) ขณะที่เรื่องศาสนา คือ 1) ความเข้าใจแบบเหมารวมเกี่ยวกับศาสนาอิสลามตั้งแต่อดีต 2) การสร้างภาพมุสลิมในฐานะศัตรูของโลกตะวันตก 3)กระแสความหวาดกลัวศาสนาอิสลาม (Islamophobia) ในโลกตะวันตก 4)สถานการณ์ความรุนแรงในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ และ 5)ความคิดกระแสหลักเกี่ยวกับความเป็นไทย (Mainstream Thought on “Thainess”)