วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

ปัจจุบันมีผู้ประกอบการเพิ่มเข้ามาในโครงการนมโรงเรียนมากขึ้นแต่ด้วยปริมาณความต้องการในการบริโภคนมเท่าเดิม จำนวนสิทธิการจำหน่ายที่ผู้ประกอบการแต่ละรายได้รับไม่สอดคล้องกับกำลังการผลิตที่มีอยู่ ผู้ประกอบการเกิดความเสียหาย เกณฑ์ในการจัดสรรสิทธิที่ใช้อยู่ในปัจจุบันยังไม่สามารถแก้ปัญหาดังกล่าวได้ เพื่อเป็นการลดความเสียหายและปัญหาที่เกิดขึ้นกับผู้ประกอบการ จึงมีความจำเป็นที่จะต้องศึกษาว่ามีปัจจัยใดบ้างที่ควรนำมาพิจารณาในการกำหนดเกณฑ์การจัดสรรสิทธิ โดยการนำรูปแบบของมูลค่าความเต็มใจยอมรับ (Willingness to Accept หรือ WTA) มาประยุกต์ใช้ การศึกษาครั้งนี้ใช้แบบสอบถามแบบปลายปิดและปลายเปิดในการเก็บรวบรวมข้อมูลของผู้ประกอบที่เข้าร่วมโครงการนมโรงเรียน ซึ่งประกอบด้วยผู้ประกอบการที่ผลิตนมพาสเจอร์ไรส์เพียงอย่างเดียวและผู้ประกอบการที่ผลิตทั้งนมพาสเจอร์ไรส์และนมยูเอชที จำนวนทั้งสิ้น 77 ราย โดยแบบสอบถามดังกล่าวจะใช้วิธีการสมมติเหตุการณ์ให้ประเมินมูลค่า (Contingent Valuation Method หรือ CVM) มาใช้ในการหามูลค่าความเต็มใจยอมรับของผู้ประกอบการ แล้วนำข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์ปัจจัยที่คาดว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการกำหนดเกณฑ์การจัดสรรสิทธิ จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ผลด้วยการวิเคราะห์การถดถอย (Regression Analysis) ผลลัพธ์ที่ได้จากการศึกษานี้ ทำให้ได้ปัจจัยที่ควรนำมาพิจารณาประกอบในการกำหนดเกณฑ์การจัดสรรสิทธิโครงการนมโรงเรียน ซึ่งประกอบด้วย สิทธิการจำหน่าย, ระยะทางในการจัดส่งนมของผู้ประกอบการ และกำลังการผลิตของผู้ประกอบการ