วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างมาตรการในการลดความเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุจากการขนส่งวัตถุอันตรายในบริเวณพื้นที่อ่อนไหว เริ่มต้นด้วยการวิเคราะห์อันตรายและประเมินความเสี่ยงตามแนวทาง MIL-STD 882 ได้คัดเลือกวัตถุอันตรายประเภทที่เป็นไอปกคลุมมีผลต่อสุขภาพที่มีสถิติการเกิดอุบัติเหตุสูงได้แก่ วัตถุกัดกร่อนและของเหลวไวไฟจำนวน 3 และ 4 รายการ ตามลำดับและได้คัดเลือกเส้นทางหลวงแผ่นดินที่มีสถิติการเกิดอุบัติเหตุสูง 12 เส้นทาง ทำให้ได้ผลลัพธ์ของระดับความเสี่ยงของเหตุการณ์ทั้งสิ้น 84 เหตุการณ์ ที่ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับไม่ได้ 60 เหตุการณ์ ที่ระดับความเสี่ยงสูง 12 เหตุการณ์ และที่ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ 12 เหตุการณ์ ขั้นต่อมาใช้เทคนิค FTA ในการวิเคราะห์หาสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุเพื่อหาวิธีการลดและควบคุมการเกิดอุบัติเหตุ พบว่าในระดับความเสี่ยงที่ยอมรับไม่ได้จำเป็นต้องเปลี่ยนให้ใช้แท็งก์หรือภาชนะบรรจุที่ผ่านการตรวจสอบตามมาตรฐานและได้รับการรับรองจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม เพื่อลดระดับสู่ระดับความเสี่ยงสูง จากนั้นต้องดำเนินตามมาตรการลดความเสี่ยง 2 มาตรการหลักคือ มาตรการด้านการจัดการและวิศวกรรม และมาตรการจัดการกรณีฉุกเฉินเพื่อลดระดับสู่ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ส่วนในระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ต้องมีการทบทวนความเสี่ยงใน 2 กลุ่มคือ การตรวจตรา และการอบรม เพื่อคงระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ซึ่งผู้เกี่ยวข้องในมาตรการนี้คือ ผู้ขนส่ง ผู้ขับขี่ และผู้ครอบครองวัตถุอันตราย