วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้ศึกษาอัตราส่วนที่เหมาะสมต่อการผลิตก๊าซชีวภาพจากการหมักของเสียฟาร์มสุกรกับผักตบชวา เพื่อนำไปปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตก๊าซชีวภาพในปัจจุบัน มูลสุกรและหัวเชื้อจุลชีพตั้งต้น(ของเสียฟาร์มสุกร)จากฟาร์มสุกรในจังหวัดราชบุรี ผักตบชวาจากคลองธรรมชาติในจังหวัดราชบุรี ผสมวัตถุดิบหมัก ระหว่าง ของเสียฟาร์มสุกร : ผักตบชวา ในอัตราส่วนร้อยละ 60:40, 70:30, 80:20, 90:10 และ 100:0 โดยใช้น้ำหนักแห้งของวัตถุดิบหมักเป็นเกณฑ์ ศึกษาระดับห้องปฏิบัติการ ปริมาตรหมัก 300 มิลลิลิตรในขวด 500 มิลลิลิตร เติมวัตถุดิบครั้งเดียวแบบแบตซ์ บนโต๊ะเขย่าสาร การทดลองนี้ควบคุมน้ำหนักแห้งของวัตถุดิบหมัก มูลสุกรผสมกับผักตบชวาเท่ากับ 2 กรัม หัวเชื้อจุลชีพตั้งต้นเท่ากับ 3 กรัม ทุกอัตราส่วน ระบบการหมักแบบไร้อากาศ จากการทดลองพบว่า อัตราส่วนที่ให้ปริมาณก๊าซชีวภาพสะสมสูงสุดคือ อัตราส่วนร้อยละ 60:40 จนสิ้นสุดการทดลองได้ปริมาณก๊าซชีวภาพสะสม 276.5 มิลลิลิตร และอัตราส่วนที่ให้ก๊าซชีวภาพสะสมต่ำสุดคือ อัตราส่วนร้อยละ 100:0 ได้ปริมาณก๊าซชีวภาพสะสม 17.0 มิลลิลิตร วิเคราะห์องค์ประกอบก๊าซ อัตราส่วน ที่ให้ร้อยละของก๊าซมีเทนสูงสุดจากการทดลองครั้งที่ 1 และ 2 คือ อัตราส่วนร้อยละ 60:40 เท่ากับร้อยละ 6.4 และ 7.8 ตามลำดับ จากการศึกษาพบว่าการเติมผักตบชวาในการหมักจะช่วยใช้ปริมาณและคุณภาพก๊าซชีวภาพสูงขึ้น จากผลการทดลองเมื่อเพิ่มปริมาณผักตบชวามากขึ้นจะทำให้ได้ปริมาณก๊าซชีวภาพสูงขึ้น ค่าความเป็นมลพิษของทุกอัตราส่วนหมัก มีค่าเกินค่ามาตรฐานน้ำทิ้ง ยกเว้นค่าความเป็น กรด-ด่าง อยู่ในช่วงเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งที่ผ่านกระบวนการปรับปรุงคุณภาพน้ำเสียแล้ว