วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

งานวิจัยนี้เป็นการออกแบบระบบที่ใช้ในการวางแผนการวางแบบตัด โดยหาหลักการที่ใช้ในการวางแผนอย่างมีระบบ เพื่อให้พนักงานที่ไม่มีประสบการณ์สามารถใช้ระบบได้ และโรงงานสามารถนำไปใช้ได้จริง การวิจัยเริ่มจากการวิเคราะห์สภาพการณ์ในปัจจุบัน โดยการศึกษา สังเกตการณ์กระบวนการทำงาน และสัมภาษณ์พนักงานในโรงงานตัวอย่าง 3 แห่ง ที่มีหลักการในการวางแผนที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ดีผลลัพธ์จากการวางแผน ประกอบด้วย รูปแบบมาร์คเกอร์ และจำนวนชั้นผ้าแต่ละสีสำหรับแต่ละมาร์คเกอร์ของแต่ละรูปแบบมาร์คเกอร์ จากนั้นจึงออกแบบตรรกะของระบบเพื่อช่วยในการวางแผนการวางแบบตัด แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนแรกประยุกต์ใช้ Linear Programming ในการหาผลลัพธ์สำหรับกลุ่มคำสั่งผลิตที่กลุ่มของชิ้นส่วนมีปริมาณการใช้ผ้ามาก ส่วนที่สองประยุกต์ใช้หลักการหารร่วมประยุกต์สำหรับกลุ่มคำสั่งผลิตที่กลุ่มชิ้นส่วนมีปริมาณการใช้ผ้าน้อย สำหรับระดับคำสั่งผลิตที่เลือกมาวางแผนนั้น ผู้วิจัยกำหนดให้มี 3 ระดับคำสั่งผลิต คือ JOB, LOT และ P/O ในการวางแผนนอกจากผลลัพธ์ที่ได้แล้ว ยังได้มาซึ่งตัวชี้วัดในการวางแผนสำหรับระดับคำสั่งผลิตนั้นๆด้วย ซึ่งประกอบด้วยความยาวของการใช้ผ้า จำนวนมาร์คเกอร์ และจำนวนชิ้นส่วนที่เกินจากคำสั่งผลิต เพื่อให้เห็นภาพรวมของขั้นตอนทั้งหมดในระบบจึงจำลองขั้นตอนการทำงานของระบบ โดยทำให้ทราบถึงข้อมูลไหลเข้า และออกจากแต่ละขั้นตอน ส่วนงานที่เกี่ยวข้อง และแหล่งจัดเก็บข้อมูลซึ่งถูกออกแบบในลักษณะฐานข้อมูล ส่วนการออกแบบหน้าจอการใช้งานของระบบเน้นที่ความครบถ้วนของข้อมูล และฟังก์ชันการใช้งานเพื่อเป็นตัวกลางระหว่างระบบกับผู้ใช้งานระบบ หลังจากออกแบบระบบที่ใช้ในการวางแผนการวางแบบตัดเรียบร้อยแล้ว จึงนำระบบไปทดสอบกับผู้ใช้งานระบบจากโรงงานตัวอย่าง และทำการแก้ไขระบบเพื่อนำมาใช้ในการวางแผนการวางแบบตัดในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มได้