| ชื่อเรื่อง | : | ประสิทธิผลของการให้ข้อมูลทางการพยาบาลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ : การวิเคราะห์อภิมาน |
| นักวิจัย | : | สมพร รูปช้าง |
| คำค้น | : | มะเร็ง -- การพยาบาล , บริการการพยาบาล , การให้ความรู้แก่ผู้ป่วย , การวิเคราะห์อภิมาน , Cancer -- Nursing , Nursing services , Patient education , Meta-analysis |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ชนกพร จิตปัญญา , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะพยาบาลศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2550 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/42441 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550 การวิเคราะห์อภิมานในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะของงานวิจัยที่ศึกษาเกี่ยวกับการให้ข้อมูลทางการพยาบาลในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ ได้แก่ ลักษณะงานวิจัยด้านข้อมูลพื้นฐาน ด้านระเบียบวิธีวิจัย และด้านเนื้อหาสาระ 2) วิเคราะห์ขนาดอิทธิพลของผลลัพธ์ทางสุขภาพที่เกิดจากการให้ข้อมูลทางการพยาบาลในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ และ 3) วิเคราะห์ลักษณะของงานวิจัยที่มีผลต่อความแปรปรวนของค่าขนาดอิทธิพลของผลลัพธ์ทางสุขภาพที่เกิดจากการให้ข้อมูลทางการพยาบาลในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ โดยศึกษาจากวิทยานิพนธ์และรายงานการวิจัยในประเทศไทยระหว่างปี พ.ศ.2527-2550 จำนวน 48 เรื่อง เครื่องมือวิจัยที่ใช้ คือ แบบสรุปรายละเอียดงานวิจัยและแบบประเมินคุณภาพงานวิจัยซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน หาความเที่ยงโดยวิธีใช้ผู้ประเมินร่วมกันระหว่างผู้วิจัยและอาจารย์ที่ปรึกษา และวิธีประเมินซ้ำโดยคนเดิม โดยผู้วิจัย ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.84 และ .88 ตามลำดับ นำไปวิเคราะห์ตามวิธีของ Glass, McGaw, and Smith (1981) ได้ผลดังนี้ 1. งานวิจัยส่วนใหญ่เป็นวิทยานิพนธ์ระดับมหาบัณฑิต (ร้อยละ 91.70) เป็นงานวิจัยในสาขา/คณะพยาบาลศาสตร์ (ร้อยละ 79.20) ผลิตจากมหาวิทยาลัยมหิดล (ร้อยละ 62.50) คัดเลือกตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ (ร้อยละ 89.60) ใช้สถานที่เก็บรวบรวมข้อมูลเพียงแห่งเดียว (ร้อยละ 93.80) ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 21-40 คน (ร้อยละ52.10) มีกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม (ร้อยละ89.58) มีการระบุกรอบแนวคิดการวิจัย (ร้อยละ 95.80) คะแนนคุณภาพงานวิจัยส่วนใหญ่อยู่ในระดับดี (ร้อยละ 68.75) และ เครื่องมือที่ใช้ได้รับการตรวจสอบทั้งค่าความตรงและความเที่ยง (ร้อยละ 69.79) และใช้สถิติทดสอบสมมติฐานการวิจัยด้วยสถิติ Independent t-test (ร้อยละ32.53) 2. งานวิจัยส่วนใหญ่ใช้วิธีบรรยายรายบุคคล (ร้อยละ 60.40) ใช้สื่อการสอนชนิดเดียว (62.50) ให้ข้อมูลเกี่ยวกับวิธีการที่ต้องเผชิญและสิ่งที่ควรปฏิบัติทั้ง 48 เรื่อง เมื่อพิจารณาด้านผลลัพธ์ทางสุขภาพ พบว่ามีการศึกษาผลลัพธ์ด้านพฤติกรรมมากที่สุด ร้อยละ24.73 3. การสังเคราะห์งานวิจัยครั้งนี้ได้ค่าขนาดอิทธิพล 138 ค่า การให้ข้อมูลโดยใช้กระบวนการกลุ่มร่วมกับการสาธิตและฝึกปฏิบัติ ใช้สื่อการสอนชนิดเดียว การให้ข้อมูล 90 นาที/ครั้ง และการให้ข้อมูล 5 ครั้ง ให้ค่าขนาดอิทธิพลเฉลี่ยสูงที่สุด (d=1.8131, 1.5907, 2.9277 และ 2.4942 ตามลำดับ) 4. การให้ข้อมูลทางการพยาบาลให้ค่าขนาดอิทธิพลเฉลี่ยขนาดปานกลาง (d=1.4911) การบรรยายมีค่าขนาดอิทธิพลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพด้านร่างกายสูงที่สุด (d=5.3030) การอภิปรายกลุ่มหรือการให้ข้อมูลโดยใช้กระบวนการกลุ่มมีค่าขนาดอิทธิพลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพด้านจิตใจสูงที่สุด (d=5.4839) การบรรยายร่วมกับการสาธิตและฝึกปฏิบัติ มีค่าขนาดอิทธิพลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพด้านเจตคติและทัศนคติสูงที่สุด (d=9.01309) และการอภิปรายกลุ่มหรือการให้ข้อมูลโดยใช้กระบวนการกลุ่มร่วมกับการสาธิตและฝึกปฏิบัติมีค่าขนาดอิทธิพลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพแบบองค์รวมสูงที่สุด (d=2.5439) 5. คุณภาพของงานวิจัยมีผลต่อความแปรปรวนของค่าขนาดอิทธิพลของการให้ข้อมูลทางการพยาบาลที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และสามารถพยากรณ์ความแปรปรวนของค่าขนาดอิทธิพลได้ ร้อยละ 11.4 |
| บรรณานุกรม | : |
สมพร รูปช้าง . (2550). ประสิทธิผลของการให้ข้อมูลทางการพยาบาลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ : การวิเคราะห์อภิมาน.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สมพร รูปช้าง . 2550. "ประสิทธิผลของการให้ข้อมูลทางการพยาบาลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ : การวิเคราะห์อภิมาน".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สมพร รูปช้าง . "ประสิทธิผลของการให้ข้อมูลทางการพยาบาลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ : การวิเคราะห์อภิมาน."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550. Print. สมพร รูปช้าง . ประสิทธิผลของการให้ข้อมูลทางการพยาบาลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพในผู้ป่วยมะเร็งวัยผู้ใหญ่ : การวิเคราะห์อภิมาน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
|
