วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

ปัจจุบันการคำนวณหายีออยด์ในประเทศไทยได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก รวมไปถึงการประยุกต์ใช้แบบจำลองยีออยด์ร่วมกับค่าความสูงเหนือทรงรีอ้างอิงที่ได้จากการรังวัดดาวเทียม จีพีเอสเพื่อหาค่าความสูงออร์โทเมตริกที่อ้างอิงกับพื้นผิวยีออยด์ งานวิจัยนี้จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างแบบจำลองยีออยด์ท้องถิ่นบริเวณพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย โดยวิธีการประมาณค่าภายใน (Interpolation Method) โดยใช้ข้อมูลที่เป็นหมุดร่วมจำนวนทั้งสิ้น 70 หมุด ที่มีค่าการรังวัดดาวเทียมจีพีเอสและค่าระดับในงานชั้นที่ 1 ซึ่งดำเนินการโดยกรมแผนที่ทหาร มาใช้สร้างแบบจำลองพื้นผิวยีออยด์บริเวณพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย พร้อมทั้งประเมินผลแบบจำลอง ยีออยด์ท้องถิ่นดังกล่าวด้วยชุดข้อมูลหมุดตรวจสอบจำนวน 20 หมุดที่กระจายตัวอยู่ในพื้นที่ศึกษา จากการศึกษาการคำนวณหาค่าความสูงยีออยด์ด้วยวิธีการประมาณค่าภายในทั้ง 4 วิธี คือ Inverse Distance Weighted (IDW), Kriging, Spline และ Triangulated Irregular Network (TIN) ผลปรากฏว่า วิธี IDW มีค่าความผิดพลาดเฉลี่ยของยีออยด์เท่ากับ 1.6 เซนติเมตร มีค่าความผิดพลาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่ากับ 15.7 เซนติเมตร วิธี Kriging มีค่าความผิดพลาดเฉลี่ยของยีออยด์เท่ากับ 1.7 เซนติเมตร มีค่าความผิดพลาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่ากับ 5.2 เซนติเมตร วิธี Spline มีค่าความผิดพลาดเฉลี่ยของยีออยด์เท่ากับ 1.3 เซนติเมตร มีค่าความผิดพลาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่ากับ 5.4 เซนติเมตร และวิธี TIN มีค่าความผิดพลาดเฉลี่ยของยีออยด์เท่ากับ 1.4 เซนติเมตร มีค่าความผิดพลาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่ากับ 5.4 เซนติเมตร ดังนั้นในงานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าแบบจำลอง ยีออยด์ท้องถิ่นที่สร้างขึ้นมาด้วยวิธีการประมาณค่าภายในด้วยวิธี Kriging, Spline และ TIN สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการแปลงค่าความสูงเหนือทรงรีอ้างอิงมาเป็นค่าความสูงออร์โทเมตริกได้ในบริเวณพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย