วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

งานวิจัยนี้เป็นการเตรียมหมึกพิมพ์สกรีนยูวีโดยศึกษาผลของสารเริ่มปฏิกิริยาเชิงแสงสองชนิด ได้แก่ อิร์กาเคียวร์ 2100 (Irgacure 2100) และ ดาโรเคียร์ 1173 (Darocur 1173) ต่อการแห้งบนพลาสติก การเตรียมหมึกพิมพ์สกรีนยูวีทำโดยใช้การออกแบบของผสมแบบซิมเพล็กแลตทิสใช้สูตรหมึก 10 สูตรสำหรับสารเริ่มปฏิกิริยาเชิงแสงแต่ละชนิด โดยแต่ละสูตรมีการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนของมอนอเมอร์ โอลิโกเมอร์ และสารเริ่มปฏิกิริยาเชิงแสง นำหมึกพิมพ์ที่ได้มาพิมพ์ผ่านสกรีนพื้นทึบแล้ววัดพลังงานรังสียูวีที่ทำให้ชั้นฟิล์มหมึกพิมพ์แห้ง ความทนต่อการขีดข่วนของชั้นฟิล์มโดยวิธี Scratch Test และความต้านทานแรงดึงในแนวตั้งของชั้นฟิล์มบนพลาสติกโดยการวัด Z-Direction Tensile Strength แล้วเปรียบเทียบผลที่ได้เมื่อใช้สารเริ่มปฏิกิริยาเชิงแสงแต่ละชนิด นำข้อมูลที่ได้มาคำนวณหาสัดส่วนที่เหมาะสมขององค์ประกอบทั้งสามในหมึกพิมพ์ที่ให้สมบัติของหมึกพิมพ์ตามขอบเขตที่กำหนดโดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลของผสม จากนั้นนำหมึกพิมพ์ที่เตรียมได้ตามสัดส่วนที่ได้จากผลการวิเคราะห์และหมึกพิมพ์สกรีนยูวีทางการค้ามาวัดพลังงานที่ใช้ในการแห้งของชั้นฟิล์ม ความทนต่อการขีดข่วนของชั้นฟิล์ม (Scratch Test และ Pencil Test) ความต้านทานแรงดึงในแนวตั้งของชั้นฟิล์มบนพลาสติก ความแข็งแรงในการยึดติดของชั้นฟิล์มบนพลาสติกด้วยการใช้เทปกาว (Tape Test) และค่าความมันวาวของชั้นฟิล์ม แล้วเปรียบเทียบผลการทดลองที่ได้กับหมึกพิมพ์สกรีนยูวีทั้งสองชนิด จากนั้นวิเคราะห์คุณภาพสิ่งพิมพ์ที่พิมพ์ด้วยหมึกพิมพ์ทั้งสองชนิดคือ ความคมชัดของตัวอักษรและเส้น และความทนทานต่อแสง (Light Fastness) จากผลการทดลองพบว่า อิร์กาเคียวร์ 2100 เป็นสารเริ่มปฏิกิริยาเชิงแสงที่ให้สมบัติของชั้นฟิล์มหมึกพิมพ์ดีกว่าดาโรเคียร์ 1173 ในทุกด้าน โดยสูตรหมึกที่เหมาะสมที่ได้จากการคำนวณคือ สูตรที่ใช้อัตราส่วนของมอนอเมอร์ : โอลิโกเมอร์ : อิร์กาเคียวร์ 2100 เป็น 1.0 : 2.6 : 0.36 โดยหมึกพิมพ์สกรีนยูวีที่เตรียมได้มีความทนต่อการขีดข่วนสูงกว่าหมึกพิมพ์ทางการค้าและไม่ระคายเคืองต่อผู้ใช้ ถึงแม้ใช้พลังงานรังสียูวีในการแห้งของชั้นฟิล์มมากกว่า และมีการยึดติดดีน้อยกว่าหมึกพิมพ์สกรีนยูวีทางการค้าเล็กน้อย นอกจากนี้ยังพบว่า สิ่งพิมพ์ที่พิมพ์จากหมึกพิมพ์ทางการค้ามีการแผ่ออกของหมึกน้อยกว่าหมึกพิมพ์ที่เตรียมได้ แต่หมึกพิมพ์ที่เตรียมได้มีความทนทานต่อแสงสูงกว่าและมีความมันวาวคงเหลือหลังฉายแสงมากกว่า