วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตของผู้หนีภัยจากการสู้รบและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตของผู้หนีภัยจากการสู้รบภายใต้การขึ้นทะเบียนของกระทรวงมหาดไทยและสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติของพื้นที่พักพิงชั่วคราวบ้านแม่หละ อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้หนีภัยจากการสู้รบจำนวน 110 คน โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และแบบวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL-BREF-THAI) และได้ทำการแปลเป็นภาษาพม่า ซึ่งทดสอบความเที่ยงตรงและความเชื่อถือได้ โดยมีค่า Cronbach's Alpha เท่ากับ 0.88 สถิติที่ใช้ได้แก่ t-test, One-way ANOVA และ Multiple Linear Regression Analysis ผลการศึกษาพบว่า ผู้หนีภัยจากการสู้รบร้อยละ 87.3 มีคุณภาพชีวิตโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และสำหรับคุณภาพชีวิตรายด้าน ได้แก่ ด้านร่างกาย ด้านจิตใจ ด้านสัมพันธภาพทางสังคม และด้านสิ่งแวดล้อม อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 76.4, 80.0, 68.2 และ 80.0 ตามลำดับ และปัจจัยที่มีผลกับคุณภาพชีวิตโดยรวม ได้แก่ ระยะเวลาที่อาศัยอยู่ในพื้นที่พักพิงชั่วคราวบ้านแม่หละ เพศ ภูมิลำเนา การได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยงานต่างๆ การรักษาพยาบาล ความพึงพอใจในการอาศัยอยู่ในพื้นที่พักพิงชั่วคราวบ้านแม่หละ สัมพันธภาพกับเพื่อนบ้าน ความเพียงพอของอาหารและความเพียงพอของเครื่องนุ่งห่ม (p<0.05) ส่วนปัจจัยที่สามารถทำนายคุณภาพชีวิตโดยรวมของผู้หนีภัยจากการสู้รบ ได้แก่ ความพึงพอใจในการอาศัยอยู่ในพื้นที่พักพิงชั่วคราวบ้านแม่หละ สัมพันธภาพกับเพื่อนบ้าน และการรักษาพยาบาล (R² = 0.505)