วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.) -จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

ศึกษาประสบการณ์ด้านจิตใจนักศึกษาที่ยากจนจากชนบทและได้รับทุนการศึกษา ผู้ให้ข้อมูลเป็นนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีฐานะทางครอบครัวยากจนที่มาจากชนบท และได้รับทุนการศึกษา จำนวน 10 ราย (ชาย 5 ราย, หญิง 5 ราย) คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนดเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์รายบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลโดยวีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมผู้วิจัยเห็นชอบร่วมกัน ผลการศึกษาพบ 5 ประเด็นหลัก ได้แก่ (1) การเผชิญความยากลำบากในชีวิต ได้แก่ ความเป็นอยู่ที่ขาดแคลน การไม่ยอมจำนวนต่อความยากจน การมีความกดดันรู้สึกด้อยค่าจากความยากจน (2) การมีความรู้สึกสุขระคนทุกข์เมื่อได้ทุนการศึกษา ได้แก่ ความรู้สึกดีใจ ความรู้สึกภาคภูมิใจ ความรู้สึกซาซึ้งใจและเห็นคุณค่าทุนที่ได้รับและความรู้สึกไม่มั่นใจบางขณะ (3) การปรับตัวในสังคมใหม่ ประกอบด้วย การใช้ชีวิตอยู่ในมหาวิทยาลัย การอยู่สิ่งแวดล้อมสังคมวัตถุนิยม และการใช้ชีวิตต่างถิ่นเพียงลำพัง (4) การมีพื้นนิสัยที่ดีและกุญแจสำคัญในการปรับตัว ได้แก่ การมีจิตใจที่แข็งแกร่ง การเป็นหลักพึ่งพาให้คนอื่นและการมีแหล่งเกื้อหนุนและประคับประคอง และ (5) การมีจุดมุ่งหมายในชีวิต ได้แก่ เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีของครอบครัว เพื่อสร้างอนาคตของตัวเองให้มั่นคง และเพื่อได้ตอบแทน ทดแทนผู้มีพระคุณ ข้อค้นพบจากงานวิจัยระบุว่าการมีพื้นนิสัยด้านบวก เช่น ความใฝ่รู้ ความอดทน ความหวัง สามารถฟื้นพลังได้อย่างเร็วเมื่อเผชิญปัญหา และการมีสัมพันธภาพที่ดี มีแหล่งเกื้อหนุนที่ช่วยในการปรับตัว เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้นักศึกษาต่อสู้ตั้งแต่สภาพความลำบากในชีวิตจากความยากจน