วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาความพึงพอใจในชีวิตสมรสและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในผู้ป่วยหญิงที่มารับการรักษา ณ คลินิกมีบุตรยาก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ป่วยหญิงที่มารับการรักษา ณ คลินิกมีบุตรยากจำนวน 207 คน โดยใช้แบบสอบถามแบบตอบด้วยตนเอง ซึ่งประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลบุคคลทั่วไป ข้อมูลที่เกี่ยวกับปัจจัยของภาวะมีบุตรยาก แบบสอบถามสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรส The Dyadic Adjustment Scale (DAS) แบบสอบถามภาวะซึมเศร้า Beck Depression Inventory-IA (BDI-IA) แบบสอบถามเจตคติต่อบทบาททางเพศ The attitude toward sex role questionnaire แบบ สอบถามความพึงพอใจทางเพศสัมพันธ์ ใช้ Univariate analysis (ได้แก่ T-Test และ Chi-Square) เพื่อทดสอบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในชีวิตสมรส และใช้ Multivariate Analysis เพื่อหาปัจจัยทำนายของความพึงพอใจในชีวิตสมรสในผู้หญิงกลุ่มนี้ ผลการศึกษาพบกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความพึงพอใจในชีวิตสมรสอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ85.4) และระดับสูง (ร้อยละ 14.1) โดยมีผู้ป่วยเพียง 1 ราย (ร้อยละ 0.5) เท่านั้นที่มีความพึงพอใจในชีวิตสมรสอยู่ในระดับต่ำ โดยปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความพึงพอใจในชีวิตสมรสจากการวิเคราะห์ด้วย Univariate analysis มี 4 ปัจจัย ได้แก่ ภาวะซึมเศร้า ความพึงพอใจทางเพศสัมพันธ์ รายได้ต่อเดือนของภรรยา และจำนวนวันที่มีรอบเดือน เมื่อวิเคราะห์โดยวิธี multivariate analysis มี 3 ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความพึงพอใจในชีวิตสมรส ได้แก่ รายได้ต่อเดือนของภรรยา จำนวนวันที่มีรอบเดือน และระยะห่างของรอบเดือน