วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

น้ำกากส่าเป็นน้ำเสียที่ได้จากโรงงานผลิตสุราและ เอธิลอัลกอฮอล์ มีสีน้ำตาลเข้มหรือดำ มีฤทธิ์เป็นกรด และมีความเข้มข้นของปริมาณสารอินทรีย์สูง ดังนั้นการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการลด ซีโอดีของน้ำกากส่า โดยใช้สารส้มร่วมกับสารโพลีเมอร์ช่วยในการตกตะกอน และศึกษาประสิทธิภาพในการลดสีของน้ำกากส่าโดยใช้การดูดติดสีด้วยถ่านกัมมันต์ ในขั้นตอนการตกตะกอนพบว่า ปริมาณสารส้มที่เหมาะสมที่สุดในการตกตะกอนน้ำกากส่าคือ 84 กรัมต่อลิตร ที่พีเอช 10 และใช้สารโพลีเมอร์ชนิดประจุลบปริมาณ 1.2 กรัมต่อลิตรโดยประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีร้อยละ 32.23 และกำจัดสีร้อยละ 56.12 จากนั้นใช้สารส้มร่วมกับสารโพลีเมอร์ในการตกตะกอนน้ำกากส่าและใช้ถ่านกัมมันต์ดูดติดผิวพบว่า ประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีมีค่าร้อยละ 58.11 และประสิทธิภาพการกำจัดสีมีค่าร้อยละ 83.45 จากการทดสอบไอโซเทอมการดูดติดผิว สามารถอธิบายได้ด้วยไอโซเทอมแบบแลงมัวร์ พบว่า มีค่า R[superscript 2] = 0.9972 ค่า 1/X[subscript m] เท่ากับ -0.0025 แพลทตินัม-โคบอลต์ต่อกรัมถ่านกัมมันต์ และ 1/bX[subscript m] เท่ากับ 0.3143 การทดลองแบบต่อเนื่องโดยบรรจุถ่านกัมมันต์ Filtrasorb 300 ลงในถังดูดติดผิวแบบแท่งทำการป้อนน้ำกากส่าที่ผ่านการกำจัดค่าซีโอดีจากขั้นตอนการตกตะกอนด้วยสารส้มลงไปในถังดูดติดผิวแบบแท่งโดยปล่อยให้ไหลลงแบบต่อเนื่องด้วยด้วยอัตราการไหล 0.498 ลิตรต่อชั่วโมง เก็บตัวอย่างน้ำกากส่าที่ระดับความลึกของชั้นถ่านกัมมันต์ที่ 30 60 90 และ 120 เซนติเมตร พบว่า สามารถกำจัดสีน้ำกากส่าได้ 13.94 19.92 29.88 และ 37.85 ลิตร ตามลำดับ ถึงหมดสภาพการใช้งาน