วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิเคราะห์อภิมานครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)เพื่ออธิบายคุณลักษณะของงานวิจัยที่เกี่ยวกับการปฏิบัติการพยาบาลของผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ 2) เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าขนาดอิทธิพลของการปฏิบัติการพยาบาลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพของผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ 3) เพื่อวิเคราะห์คุณลักษณะของงานวิจัยที่มีผลต่อความแปรปรวนของค่าขนาดอิทธิพลของการปฏิบัติการพยาบาลต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพของผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ โดยศึกษาจากวิทยานิพนธ์และรายงานการวิจัย ระหว่างปี พ.ศ. 2528-2553 จำนวน 30 เรื่อง เครื่องมือที่นำมาใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสรุปคุณลักษณะงานวิจัย และแบบประเมินคุณภาพงานวิจัย ซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา หาความเที่ยง และนำข้อมูลไปคำนวณค่าขนาดอิทธิพลตามแนวทางของ Borenstein และคณะ (2009) ร่วมกับวิเคราะห์ตามวิธีการวิเคราะห์อภิมานของ Glass, McGaw, & Smith (1981) ได้ค่าขนาดอิทธิพล 155 ค่า ผลการสังเคราะห์สรุปได้ดังนี้ 1. งานวิจัยที่นำมาสังเคราะห์เกือบทั้งหมดเป็นวิทยานิพนธ์ระดับมหาบัณฑิต (96.67%) ในสาขาพยาบาลศาสตร์ (96.67%) ตีพิมพ์เผยแพร่มากที่สุดในระหว่างปี พ.ศ. 2546-2550 (46.66%) คุณภาพโดยรวมของงานวิจัยส่วนใหญ่อยู่ในระดับดี (60.00%) รูปแบบการวิจัยทั้งหมดเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง และเลือก กลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (100%) การปฏิบัติการพยาบาลที่นำมาศึกษามากที่สุด คือ ด้านพฤติกรรม (56.67%) โดยส่วนใหญ่เน้นการให้ข้อมูล ผลลัพธ์ทางสุขภาพที่นำมาศึกษามากที่สุด คือ ผลลัพธ์ทางสุขภาพด้านสรีรวิทยา (56.67%) 2. การปฏิบัติการพยาบาลด้านพฤติกรรม เรื่องการใช้รูปแบบการสื่อสาร ให้ค่าขนาดอิทธิพลเฉลี่ยสูงที่สุด (d = 7.30) ต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพด้านจิตสังคม และการปฏิบัติการพยาบาลด้านพฤติกรรม เรื่องการทำสมาธิ ให้ค่าขนาดอิทธิพลเฉลี่ยต่ำที่สุด (d = -0.12) ต่อผลลัพธ์ทางสุขภาพด้านสรีรวิทยา 3. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับค่าขนาดอิทธิพล ได้แก่ ประเภทเครื่องมือ, การสร้างเครื่องมือ, การจัดกลุ่มตัวอย่างเข้าสู่การทดลอง, ลักษณะการเจ็บป่วย, ประเภทสถิติที่ใช้, ค่าความเที่ยง, จำนวนกลุ่มตัวอย่าง,ระยะเวลาที่ทำการทดลองต่อครั้ง (หน่วยเป็นนาที) และจำนวนครั้งของการเก็บข้อมูลหลังการทดลอง โดยตัวแปรคุณลักษณะงานวิจัย 4 ตัวแปร ได้แก่ ประเภทเครื่องมือ ระยะเวลาที่ทำการทดลองต่อครั้ง (หน่วยเป็นนาที) ค่าความเที่ยง และการจัดกลุ่มตัวอย่างเข้าสู่การทดลอง มีประสิทธิภาพการทำนายพยากรณ์ค่าขนาดอิทธิพลได้ร้อยละ 37.9 (R² = 0.379)