วิทยานิพนธ์ (วท.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษาปริมาณที่เหมาะสมของน้ำมันปลาทูน่า และแอสตาแซนทินในการเลี้ยงหอยหวาน Babylonia areolata ระยะวัยรุ่น เพื่อการเติบโต และอัตรารอดสูงสุด โดยใช้อาหารสำเร็จรูปที่มีสัดส่วนน้ำมันปลาทูน่า (TO) 4 ระดับคือ 7, 5, 3 และ 1 กรัมต่ออาหาร 100 กรัม และมีแอสตาแซนทิน (AS) 4 ระดับ คือ 0, 100, 200 และ 500 ส่วนในล้านส่วน รวม 16 สูตรอาหาร ทดลองเลี้ยงหอยหวานระยะวัยรุ่นในระบบหมุนเวียนน้ำแบบกึ่งปิด โดย ใช้หอยขนาดความยาวเปลือกเริ่มต้นเฉลี่ย 0.5±0.01 เซนติเมตร จำนวน 30 ตัวต่อหน่วยทดลอง หน่วยทดลองละ 3 ซ้ำ เป็นเวลา 120 วัน ในตะกร้าขนาด 16x14x19 ลูกบาศก์เซนติเมตร ผลการศึกษาพบว่า เมื่อทดลองครบ 120 วัน ลูกหอยที่เลี้ยงด้วยอาหารสูตรที่ 2 (TO7:AS100) ซึ่งมีปริมาณน้ำมันปลาทูน่า 7 กรัมต่ออาหาร 100 กรัม และ ระดับแอสตาแซนทิน 100 ส่วนในล้านส่วน มีการเติบโตโดยความยาวเปลือก และการเติบโตโดยน้ำหนักสูงกว่า อาหารทดลองสูตรอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) และมีอัตราการเติบโตจำเพาะ (SGR) และอัตราการ เปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ (FCR) ดีที่สุด โดยอาหารทุกสูตรเมื่อสิ้นสุดการศึกษาให้อัตราการรอดตาย 100 เปอร์เซ็นต์ พบระดับแอสตาแซนทินในเนื้อหอยหวานหลังทดลองให้อาหารทั้ง 16 สูตร เพิ่มขึ้นตามระดับความเข้มข้นที่ เพิ่มขึ้นในอาหาร