วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการนำความรู้ทางเศรษฐศาสตร์จากกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ไปใช้ในชีวิตประจำวันของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร ตัวอย่างประชากรคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 469 คน จากโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กรุงเทพมหานคร และโรงเรียนในสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ แบบสอบถามวิเคราะห์ข้อมูล โดยการหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต (X) และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) แบบสัมภาษณ์วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิเคราห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ที่นักเรียนนำไปใช้ในชีวิตประจำวันในระดับมาก ได้แก่ ความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ในเนื้อหาเรื่องการนำกลับมาใช้ใหม่และการประหยัดพลังงาน, ระบบและหลักการดำเนินงานในระบบสหกรณ์, ปรัชญาและแนวคิดของเศรษฐกิจพอเพียง, หลักเกณฑ์ในการเลือกซื้อสินค้าและบริการ และความเข้าใจในกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค โดยมีเหตุผลที่สำคัญ คือ เพื่อรักษาสิทธิของตนเองในการเลือกซื้อสินค้าและบริการ และต้องการเป็นคนที่รู้จักพอ ส่วนความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ที่นักเรียนนำไปใช้ในชีวิตประจำวันในระดับค่อนข้างมากได้แก่ ความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ในเนื้อหาเรื่องหลักเศรษฐศาตร์เบื้องต้น, แนวทางปฏิบัติของเศรษฐกิจพอเพียงและทฤษฎีใหม่, กลไกราคา และเศรษฐกิจระหว่างประเทศ โดยมีเหตุผลที่สำคัญ คือ เพื่อประหยัดเงินตนเองและประเทศชาติ และทำให้มีเงินเก็บ