วิทยานิพนธ์(พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองเพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการให้ข้อมูล โปรแกรมการให้ข้อมูลร่วมกับการนวดกดจุดสะท้อน และการพยาบาลตามปกติ ต่อคุณภาพการนอนหลับในผู้ป่วยที่เข้ารับการักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตอายุรกรรม กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตอายุรกรรมโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 45 คน ที่ได้มาจากการคัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนด แบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็น 3 กลุ่ม โดยแต่ละกลุ่มจะมีลักษณะคล้ายคลึงกันในเรื่อง เพศ, อายุ, ความรุนแรงของโรคและตำแหน่งเตียงที่ผู้ป่วยเข้ารับการรักษาโดยกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติกลุ่มทดลองที่ 1 ได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลส่วนกลุ่มทดลองที่ 2 ได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลและการนวดกดจุดสะท้อน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการให้ข้อมูล การนวดกดจุดสะท้อน แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล และแบบประเมินคุณภาพการนอนหลับ ซึ่งแบบประเมินคุณภาพการนอนหลับได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และมีค่าความเที่ยงจากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .88 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยสรุปดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยคะแนนคุณภาพการนอนหลับทั้ง 3 มิติย่อยในวันที่ 1 และ 2 ของการเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตอายุรกรรม ระหว่างกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่2 ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยคะแนนคุณภาพการนอนหลับทั้ง 3 มิติย่อยในวันที่ 3 ของการเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตอายุรกรรม ระหว่างกลุ่ม มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลร่วมกับการนวดกดจุดสะท้อนและกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลเฉลี่ยคะแนนคุณภาพการนอนหลับดีกว่ากลุ่มที่ได้รับเฉพาะการพยาบาลตามปกติ