วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.) - - จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับการเปิดเผยสถานภาพของหญิงรักเพศเดียวกันในวัยผู้ใหญ่ตอนต้นต่อครอบครัว กลุ่มตัวอย่างคือกลุ่มหญิงรักเพศเดียวกันวัยผู้ใหญ่ตอนต้นอายุ 22-40 ปีจำนวน 291 คน ตัวแปรอิสระที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย รูปแบบการอบรมเลี้ยงดู บุคลิกภาพห้าองค์ประกอบ รูปแบบวิธีการเผชิญปัญหา การคาดการณ์เกี่ยวกับผลลัพธ์ของครอบครัวที่มีต่อการเป็นบุคคลรักร่วมเพศเดียวกันของตน บรรทัดฐานของกลุ่มเพื่อน และอายุ ตัวแปรตามคือ การเปิดเผยสถานภาพรักเพศเดียวกันต่อครอบครัว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลการเปิดเผยสถานภาพรักเพศเดียวกันโดยแบ่งออกเป็น 6 มาตรวัดตามตัวแปรตามที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้น ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติการวิเคราะห์โลจิสติก (Logistic Regression Analysis) ด้วยวิธีการแบบขั้นตอน (Stepwise) เพื่อเป็นเกณฑ์การคัดเลือกตัวแปรเข้าวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่สามารถทำนายความแตกต่างของกลุ่มที่เปิดเผยและไม่เปิดเผยสถานรักเพศเดียวกันของตนต่อครอบครัวได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ รูปแบบการอบรมเลี้ยงดูแบบเอาใจใส่ (p<.01) รูปแบบการอบรมเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละเลย (p<.05) บุคลิกภาพห้าองค์ประกอบด้านการเปิดรับประสบการณ์ (p<.01) และการคาดการณ์เกี่ยวกับผลลัพธ์ของครอบครัวที่มีต่อการเป็นบุคคลรักร่วมเพศเดียวกันของตนในทางบวก (p<.001) ซึ่งผลการวิเคราะห์พบว่าสามารถทำนายบุคคลที่มีคะแนนรวมของปัจจัยดังกล่าวในระดับสูงว่าจะเปิดเผยสถานภาพรักเพศเดียวกันต่อครอบครัวได้ถูกต้องร้อยละ 37.09 ในขณะที่สามารถทำนายบุคคลที่มีคะแนนรวมของปัจจัยดังกล่าวในระดับต่ำว่าจะไม่เปิดเผยสถานภาพรักเพศเดียวกันต่อครอบครัวได้ถูกต้องร้อยละ 89.11