วิทยานิพนธ์ (วท.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการผลิตเยื่อและการฟอกเยื่อด้วยไซแลนเนสของหญ้าคาและหญ้าแฝกเพื่อเปรียบเทียบสมบัติของเยื่อและกระดาษที่ผลิตได้จากหญ้าสองชนิดนี้ การทดลองเริ่มจากการผลิตเยื่อที่อุณหภูมิ 120 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 ชั่วโมง โดยใช้ความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์ต่างๆ กัน คือ 7.5%, 10.0%, 12.5% และ 15.0% ของน้ำหนักหญ้าแห้ง ผลการทดลองพบว่า การใช้ความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์เพิ่มขึ้น ทำให้ผลผลิตที่ได้ของเยื่อลดลงเล็กน้อย ส่วนความแข็งแรงของกระดาษจะเพิ่มขึ้นเมื่อใช้ความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม การใช้ความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์มากเกินไปจะทำให้ความแข็งแรงของกระดาษลดลง สำหรับความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์ที่เหมาะสมต่อการผลิตเยื่อจากหญ้าคาและหญ้าแฝกคือ 10.0% ในส่วนของการฟอกเยื่อด้วยเอนไซม์ไซแลนเนสร่วมกับไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ของทั้งหญ้าคาและหญ้าแฝก นั้นพบว่า ค่าความขาวสว่างของกระดาษจากหญ้าทั้ง 2 ชนิด มีค่าสูงกว่าการใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์หรือเอนไซม์ไซแลนเนสในการทำปฏิกิริยากับเยื่อเพียงอย่างเดียว ในส่วนของความแข็งแรงนั้นพบว่า การใช้เอนไซม์ไซแลนเนสร่วมกับไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ในการฟอกเยื่อ ทำให้เยื่อที่ได้จากทั้งหญ้าคาและหญ้าแฝกมีความแข็งแรงต่อแรงดึงและความแข็งแรงต่อแรงดันทะลุลดลง หากแต่มีความต้านทานแรงฉีกเพิ่มขึ้น หญ้าคาถือเป็นแหล่งเส้นใยที่น่าสนใจในการนำมาผลิตเป็นกระดาษมากกว่าหญ้าแฝก เนื่องจากกระดาษจากหญ้าคาให้สมบัติด้านความแข็งแรง อันได้แก่ ความแข็งแรงต่อแรงดึง ความแข็งแรงต่อแรงดันทะลุ และความต้านทานแรงฉีก มากกว่ากระดาษจากหญ้าแฝกทั้งก่อนและหลังการฟอกเยื่อ