วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็น เกี่ยวกับคุณค่าศิลปะ ในวิชาทัศนศิลป์ ตามการรับรู้ของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดอุดรธานี ในด้านคุณค่าศิลปะในหลักสูตรศิลปศึกษา คุณค่าศิลปะต่อการพัฒนาด้านจิตใจ คุณค่าศิลปะต่อการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ คุณค่าศิลปะต่อการเสริมสร้างความสุนทรีย์ คุณค่าศิลปะต่อการมีส่วนร่วมและจิตสำนึกสาธารณะ กลุ่มตัวอย่างประชากร เป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 420 คน จาก 14 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณค่าศิลปะในวิชาทัศนศิลป์โดยรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก และในแต่ละด้านมีระดับความคิดเห็นคือ 1. คุณค่าศิลปะในหลักสูตรศิลปศึกษา อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ทำให้คนมีความสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นโดยเฉพาะการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตที่ละเอียดอ่อน อารมณ์สุนทรีย์ อย่างมีความสุข 2. คุณค่าศิลปะต่อการพัฒนาด้านจิตใจ อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ยอมรับในความสามารถและความสำเร็จของเพื่อนอย่างเข้าใจและชื่นชมยินดี 3. คุณค่าศิลปะต่อการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ นักเรียนสามารถพัฒนาความคิดที่เป็นอิสระอย่างแปลกใหม่ของตนเอง 4. คุณค่าศิลปะต่อการเสริมสร้างความสุนทรีย์ อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ความสุนทรีย์ นำไปสู่อารมณ์ที่ละเอียดอ่อน งดงาม และความคิดที่เข้าใจกัน ทำให้สังคมอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข 5. คุณค่าศิลปะต่อการมีส่วนร่วมและจิตสำนึกสาธารณะ อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ วิชาทัศนศิลป์ช่วยส่งเสริมการเรียนรู้คุณค่าศิลปะที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของมนุษย์ในสังคม ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับคุณค่าศิลปะในวิชาทัศนศิลป์ ส่วนใหญ่เห็นว่า วิชาทัศนศิลป์ส่งเสริมให้ผู้เรียนกล้าแสดงออกส่งเสริมประสบการณ์ที่ดีให้แก่ผู้เรียน ทำให้เกิดความเชื่อมั่นในตนเองและมีกำลังใจในการทำงาน ช่วยให้จิตใจเยือกเย็น สามารถพัฒนาความคิดในด้านต่าง ๆ ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้เกิดความเพลิดเพลินและยังช่วยเสริมสร้างศิลปวัฒนธรรมให้เป็นมรดกของท้องถิ่นได้