วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาการเปลี่ยนแปลงบทบาทและการรักษาบทบาททางการเมือง ของกลุ่มทหารในสมัยรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ โดยเริ่มศึกษาตั้งแต่ พ.ศ. 2523 ซึ่งกลุ่มทหารสนับสนุนให้พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จนถึง พ.ศ. 2531 ซึ่งพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เนื่องจากในช่วงเวลาดังกล่าวการเมืองไทยมีความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น สภาพทางการเมืองในสมัยรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ส่งผลกระทบต่อบทบาททางการเมืองของกลุ่มทหาร แม้ว่ากลุ่มทหารจะสนับสนุนให้พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แต่ในสภาวการณ์ที่สังคมไทยกำลังตื่นตัวต่อแนวความคิดประชาธิปไตย การเข้ามามีบทบาททางการเมืองของกลุ่มทหารจึงไม่ได้รับการยอมรับ ประกอบกับการเมืองที่พัฒนาไปสู่ความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ จึงใช้การบริหารแบบรัฐบาลพลเรือน ส่งผลให้กลุ่มทหารไม่สามารถเข้ามามีบทบาททางการเมืองโดยตรงได้ ด้วยเหตุนี้ทหารกลุ่มต่างๆ จึงต้องเปลี่ยนรูปแบบการแสดงบทบาทเพื่อรักษาอำนาจของตน โดยเปลี่ยนมาใช้การแทรกแซงทางการเมืองโดยอ้อม และการแสดงกำลังเพื่อกดดันรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ความพยายามรักษาบทบาททางการเมืองของกลุ่มทหารไม่ได้รับความสำเร็จมากนัก ดังนั้นกลุ่มทหารจึงหันกลับไปใช้การแสดงบทบาทในรูปแบบเดิม ด้วยการก่อรัฐประหารเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2524 และวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2528 แต่ความล้มเหลวในการพยายามก่อรัฐประหารทั้งสองครั้ง ส่งผลให้กลุ่มทหารต้องลดบทบาททางการเมืองลงในเวลาต่อมา