วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบอัตราการตอบกลับขั้นต่ำของแบบสอบถามทางไปรษณีย์ ซึ่งผู้ตอบตอบด้วยความจริงใจและไม่จริงใจที่ทำให้ตัวประมาณค่าไม่ลำเอียง และศึกษาผลกระทบอันเกิดจากการไม่ตอบกลับหรือไม่มีความจริงใจในการตอบ โดยศึกษาจากตัวประมาณค่า 9 ตัว ประกอบด้วยตัวประมาณค่าเฉลี่ยและค่าสัดส่วนของตัวแปรภูมิหลังและตัวแปรความคิดเห็น ประชากรที่ศึกษา คือ ครู อาจารย์ในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร ซึ่งแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มของผู้ตอบด้วยความจริงใจและไม่จริงใจ และกลุ่มที่ 2 คือกลุ่มของผู้ตอบด้วยความจริงใจ ในการตรวจสอบความจริงใจนั้น ตัวแปรภูมิหลังตรวจสอบความจริงใจขอการตอบกับข้อมูลที่มีการบันทึกไว้แล้ว ส่วนตัวแปรความคิดเห็นตรวจสอบความจริงใจโดยใช้ราส์ชโมเดล อัตราตอบกลับที่ศึกษาคือ ร้อยละ 50, 55, 60, 65, 70, 75, 80, 85, 90, 95 และ 100 วิธีการศึกษาเป็นแบบสถานการณ์จำลองโดยศึกษาจากข้อมูลจริง การศึกษาความลำเอียงในแต่ละอัตราการตอบกลับของแต่ละตัวประมาณค่าจะศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 10 กลุ่ม สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้การประมาณค่าแบบช่วงของตัวประมาณค่าพารามิเตอร์ ทั้ง 9 ตัวในทุกอัตราการตอบกลับ โดยใช้ระดับความเชื่อมั่นในการประมาณค่าเท่ากับ 95% ผลการวิจัยพบว่า 1. อัตราการตอบกลับและความจริงใจในการตอบส่งผลร่วมกันต่อคุณภาพของตัวประมาณค่า 2. ในการศึกษาตัวแปรภูมิหลัง พบว่า อัตราการตอบกลับขั้นต่ำของแบบสอบถามทางไปรษณีย์ที่ทำให้ตัวประมาณค่าไม่ลำเอียงของทั้งสองกลุ่มได้แก่ กลุ่มที่ตอบด้วยความจริงใจ และกลุ่มที่ตอบด้วยความจริงใจและไม่จริงใจ คือร้อยละ 85 3. สำหรับตัวแปรความคิดเห็น พบว่า อัตราการตอบกลับขั้นต่ำของแบบสอบถามทางไปรษณีย์ที่ทำให้ตัวประมาณค่าไม่ลำเอียง ของกลุ่มที่ตอบด้วยความจริงใจ คือ ร้อยละ 70 และ กลุ่มที่ตอบด้วยความจริงใจและไม่จริงใจ คือ ร้อยละ 80 สรุปได้ว่า อัตราการตอบกลับขั้นต่ำของแบบสอบถามทางไปรษณีย์ซึ่งตอบด้วยความจริงใจที่ทำให้ตัวประมาณค่าทุกตัวปราศจากความลำเอียง คือ ร้อยละ 85