วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ร่วมกับการใช้เครื่องมือวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึงความสำคัญของสื่อดีวีดีภาพยนตร์ที่มีผลต่อการกำหนดรูปแบบเนื้อหาส่วนควบและส่วนขยาย รวมทั้งทราบถึงลักษณะเนื้อหาส่วนควบและส่วนขยายที่ควรพัฒนาเพิ่มเติม และเนื้อหาที่ควรลดทอนโดยมีความสอดคล้องกับเทคโนโลยีสื่อดีวีดี ทั้งนี้ผู้วิจัยใช้วิธีการวิเคราะห์ตัวบท และการสัมภาษณ์โครงความคิดของผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 ท่าน เพื่อทราบถึงลักษณะเนื้อหาส่วนควบและส่วนขยายที่ควรพัฒนาเพิ่มเติมในสื่อดีวีดีภาพยนตร์ ผลการวิจัยพบว่าสื่อดีวีดีภาพยนตร์กำหนดเนื้อหาส่วนควบและส่วนขยายได้จากลักษณะของสื่อดีวีดีในฐานะสื่อดิจิตอล ซึ่งมีผลต่อเนื้อหาในด้านการเข้าถึงข้อมูล และการควบคุม และจากลักษณะของสื่อดีวีดีในฐานะสื่อบันทึก ซึ่งมีผลต่อบริบทของการชมซึ่งมีความเป็นส่วนตัว มากขึ้นทำให้เนื้อหาต้องมีความหลากหลาย และเหมาะสมกับการใช้งานของสื่อ นอกจากนี้ผู้วิจัยได้ออกแบบสร้างสรรค์เนื้อหาส่วนควบและส่วนขยายใหม่ที่สอดคล้องกับสื่อดีวีดีภาพยนตร์อย่างเป็นระบบ ด้วยการผสานองค์ประกอบหลัก 2 องค์ประกอบ ได้แก่ ลักษณะของตัวบทภายใต้กรอบทฤษฎี ซึ่งประกอบด้วยการเชื่อมโยงตัวบท, ปรสิตของตัวบท, อัตตะของตัวบท, ทุติยบท และพันธุบท และลักษณะความต้องการเนื้อหาส่วนควบและส่วนขยายของผู้ชมดีวีดีภายนตร์ซึ่งได้จากการศึกษาโครงความคิดของผู้ชม ทำให้สามารถพัฒนาเนื้อหาใหม่ที่มีความหลากหลายและเหมาะสมกับสื่อดีวีดีภาพยนตร์ รวมจำนวน 55 ชิ้นงาน นอกจากนี้ยังพบว่าลักษณะการเป็นปรสิตของตัวบทของเนื้อหาส่วนควบ และการเป็นตัวบทร่วมของเนื้อหาส่วนขยาย อยู่ภายใต้เงื่อนไขคือความสนใจของผู้ชม ซึ่งมีความเป็นผู้กำหนดการชมดีวีดีภาพยนตร์