วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงกำลังการผลิตของเครื่องรีโฟล์ว ซึ่งใช้เทคนิคการออกแบบการทดลองเชิงแฟกทอเรียล (Factorial Design) โดยมีตัวแปลตอบสนองที่สนใจ 2 ตัวคือเวลาที่คงอยู่ และอุณหภูมิสูงสุด เนื่องจากอุณหภูมิของการทำรีโฟล์วในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์สูงขึ้น ส่งผลให้เวลาที่คงอยู่และอุณหภูมิสูงสุดของการทำรีโฟล์วในการผลิตตัวเก็บประจุสูงขึ้นตามไปด้วย โดยการลดความเร็วของสายพานของเครื่องรีโฟว์ช้าลงจาก 1.0 เมตรต่อนาที เป็น 0.6 เมตรต่อนาที เพื่อเพิ่มเวลาที่คงอยู่จาก 10 วินาที เป็น 30 วินาที โดยที่อุณหภูมิสูงสุดน้อยกว่า 270 องศาเซลเซียส แต่ส่งผลต่อกำลังการผลิตของเครื่องลดลงถึงร้อยละ 40 ดังนั้นหากใช้ความเร็วสายพานให้เร็วกว่า 0.6 เมตรต่อนาทีได้ และเวลาที่คงอยุ่มากกว่า 30 วินาที และอุณหภูมิสูงสุดไม่เกิน 270 องศาเซลเซียส ก็จะสามารถเพิ่มกำลังการผลิตของเครื่องรีโฟล์วได้ จากการใช้แผนผังก้างปลาและการวิเคราะห์สาเหตุของลักษณะข้อบกพร่องและผลกระทบ (FMEA) พบว่า ปัจจัยที่ถูกเลือกและใช้ในการทดลองเบื้องต้นโดยเทคนิคการออกแบบการทดลองเชิงแฟกทอเรียล 2[superscript k]มี 5 ปัจจัย ได้แก่ อุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่ 1 อุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่ 2 อุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่ 3 อุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่4 และความเร็วของสายพาน จากการทดลองข้างต้นพบว่าปัจจัยที่จะใช้ในการทดลองโดยการออกแบบการทดลองเชิงแฟกทอเรียล 3[superscript k] มี 3 ปัจจัย ได้แก่ อุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่ 3 อุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่ 4 และความเร็วของสายพาน ผลจากการทดลองสามารถสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของความสัมพันธ์ของปัจจัยที่มีผลต่อเวลาที่คงอยู่และอุณหภูมิสูงสุดได้ และสามารถสรุปการตั้งค่าเครื่องรีโฟล์วใหม่โดยการกำหนดความเร็วของสายพานที่ระดับสูงสุดคือ 1.0 เมตรต่อนาที อุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่ 3 เปลี่ยนจาก 225 องศาเซลเซียส เป็น 255 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิของฮีตเตอร์ตัวที่ 4 เปลี่ยนจาก 260 องศาเซลเซียส เป็น 265 องศาเซลเซียส เมื่อได้ประยุกต์ใช้การตั้งค่าของเครื่องรีโฟล์วนี้ สามารถลดเวลานำในการผลิตตัวเก็บประจุชนิดแทนทาลัมแบบ Green series โดยรวมได้ 11.6% และสามารถเพิ่มกำลังการผลิตรวมได้ 32 ล้านชิ้นต่อเดือน