วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

ศึกษากระบวนการแสวงหาข่าวสารและวิธีการทำงานในขั้นตอนต่างๆ ของนักสังคมสงเคราะห์เพื่อช่วยเหลือเด็กที่ถูกทารุณกรรม ตลอดจนศึกษาความคิดอื่นที่เกี่ยวข้องกับการทำงานด้านนี้ ของนักสังคมสงเคราะห์ โดยการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นนักสังคมสงเคราะห์ของหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน ที่ปฏิบัติงานในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลรวม 20 คน ตลอดจนผู้บริหารด้านสวัสดิการสังคม และนักวิชาชีพที่เกี่ยวข้องอีก 4 คน ซึ่งผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) กระบวนการแสวงหาข้อมูลข่าวสาร ของนักสังคมสงเคราะห์ในการช่วยเหลือเด็กที่ถูกทารุณกรรม เริ่มจากการที่นักสังคมสงเคราะห์รับทราบข้อมูลเบื้องต้น จาก 2 แหล่งข่าวสำคัญ ได้แก่ สื่อมวลชน และสื่อบุคคล ซึ่งประกอบด้วยญาติพี่น้องของเด็ก พลเมืองดีและเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้อง แล้วจึงหาข้อมูลในรายละเอียดเพิ่มเติมจากการเยี่ยมบ้าน การลงชุมชน และการให้บุคคลแวดล้อมของเด็กมาพบที่ทำงาน ซึ่งข้อมูลที่ได้รับทุกส่วนจะนำมาประมวล เพื่อหาแนวทางในการช่วยเหลือเด็ก ทั้งนี้สื่อบุคคลจะเป็นสื่อสำคัญที่สุด ในการให้ข้อมูลแก่นักสังคมสงเคราะห์ 2) วิธีการปฏิบัติงานของนักสังคมสงเคราะห์ประกอบด้วย 5 ขั้นตอนสำคัญ คือ การแสวงหาข้อเท็จจริง การพิจารณาหาแนวทางช่วยเหลือ การให้ความช่วยเหลือ การส่งเด็กคืนสู่สังคม และการประเมินผลติดตามผล ทั้งนี้กระบวนการแสวงหาข่าวสารของนักสังคมสงเคราะห์ จะปรากฏอยู่ในทุกขั้นตอนของการปฏิบัติงาน 3) นักวิชาชีพที่เกี่ยวข้อง มีความเห็นว่า นักสังคมสงเคราะห์ควรมีการปฏิบัติงาน ในเชิงป้องกันด้วยการรณรงค์เผยแพร่ความรู้เรื่องการทารุณกรรมเด็ก ตลอดจนการป้องกันแก้ไขปัญหาชุมชนต่างๆ เพื่อให้ประชาชนในพื้นที่นั้นๆ ช่วยสอดส่องดูแล ซึ่งจะทำให้การปฏิบัติงานนี้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น 4)นักสังคมสงเคราะห์มีความต้องการที่จะพัฒนาทักษะ ความรู้ ความชำนาญ ในการช่วยเหลือเด็กที่ถูกทารุณกรรม ด้วยการเข้ารับอบรมเชิงปฏิบัติการ หรือเข้าร่วมการประชุมสัมมนามากขึ้น 5) สื่อมวลชนทุกประเภท ควรมีการนำเสนอเผยแพร่ข่าวสารที่เกี่ยวกับข้อเท็จจริง และสาเหตุเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิเด็ก รวมถึงข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับ การทารุณกรรมในเชิงวิชาการเพิ่มมากขึ้น โดยการสัมภาษณ์นักวิชาชีพ และผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องประกอบรายงานข่าว