การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมแป้งข้าวเหนียวที่ผ่านการตัดกิ่ง, ผลของความเป็นกรด-เบสต่อการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนระหว่างแป้งข้าวเหนียวที่ ผ่านการตัดกิ่งกับกรดไขมันอิ่มตัว และการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนระหว่างแป้งข้าวเหนียวที่ผ่านการตัดกิ่งกับยา และศักยภาพในการเพิ่มการละลายและความคงตัวของยา จากการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการตัดกิ่งแป้งข้าวเหนียวโดยใช้วิธีการศึกษา ทางสถิติชนิดเซ็นทรัลคอมโพสิตแบบสมบูรณ์ (complete central composite design) พบว่า แป้งข้าวเหนียวที่ผ่านการตัดกิ่งอย่างสมบูรณ์สามารถเตรียมขึ้นโดยการบ่มแป้ง ข้าวเหนียวสุก ความเข้มข้นไม่เกิน 10 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ด้วยเอนไซม์พูลลูลาเนส (Promozyme? 400L, Novozymes, Denmark) เข้มข้น 45 พลูลูลาเนสยูนิตโนโว (Pullulanase Unit Novo) ต่อแป้ง 1 กรัม ที่ค่าความเป็นกรด-เบส 5 อุณหภูมิ 55 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 19 ชั่วโมง จากการศึกษาผลของความเป็นกรด-เบสในช่วง 3 ถึง 7 ต่อการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนระหว่างแป้งข้าวเหนียวที่ผ่านการตัดกิ่งกับกรด ไขมัน 8:0 (caprylic acid), 10:0 (capric acid), 12:0 (lauric acid), 14:0 (myristic acid), 16:0 (palmitic acid) และ 18:0 (stearic acid) โดยวิธีการวัดความเข้มของสีน้ำเงินที่เกิดขึ้นจากสารประกอบเชิงซ้อนระหว่าง ไอโอดีนกับแป้งข้าวเหนียวที่ผ่านการตัดกิ่งอิสระที่เหลือหลังเกิดสารประกอบ เชิงซ้อนกับกรดไขมันแล้ว พบว่ากรดไขมันที่มีสายไฮโดรคาร์บอนสั้นได้แก่ 8:0 เกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับแป้งข้าวเหนียวที่ผ่านการตัดกิ่งลดลงเมื่อค่าความ เป็นกรด-เบสของสารละลายมีค่ามากกว่าค่า pKa ของกรดไขมัน ทั้งนี้อาจเนื่องมาจาก 8:0 ในรูปแตกตัวมีประสิทธิภาพในการแทรกเข้าไปอยู่ภายในเกลียวเดี่ยวของแป้งข้าว เหนียวที่ผ่านการตัดกิ่งซึ่งมีสมบัติชอบไขมันได้น้อยกว่า 8:0 ในรูปที่ไม่แตกตัว ในทางตรงกันข้ามเมื่อค่าความเป็นกรด-เบสของสารละลายมีค่ามากกว่าค่า pKa ความสามารถในการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนของกรดไขมัน 10:0 ถึง 18:0 จะเพิ่มขึ้นตามค่าความเป็นกรด-เบสของสารละลายที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากการที่กรดไขมัน 10:0 ถึง 18:0 มีค่าการละลายที่สูงขึ้นเมื่ออยู่ในรูปแตกตัว จึงช่วยให้มีปริมาณกรดไขมันมากขึ้นในการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับแป้งข้าว เหนียวที่ผ่านการตัดกิ่ง ตะกอนที่ได้จากสารละลายของแป้งข้าวเหนียวที่ผ่านการตัดกิ่งกับกรดไขมัน 12:0 และ 18:0 ที่ค่าความเป็นกรด-เบส 3 ถึง 5 มีรูปแบบการเลี้ยวเบนต่อรังสีเอกซ์เป็นชนิด