เมทิลเซลลูโลส (Methyl Cellulose) เป็นพอลิเมอร์ที่สามารถย่อยสลายได้ทางชีวภาพ เกิดจากการดัดแปรเซลลูโลสซึ่งเป็นพอลิเมอร์ที่เกิดจากธรรมชาติ พอลิเมอร์ชนิดนี้มีความน่าสนใจที่จะนำมาใช้เป็นผลิตภัณฑ์เพื่อการอนุรักษ์ สิ่งแวดล้อมต่างๆ เพราะมีจุดเด่นในแง่ของปริมาณซึ่งสามารถผลิตได้ทางอุตสาหกรรม ราคาถูก และสามารถนำไปผลิตเป็นผลิตภัณฑ์อื่นๆ ได้ดี โดยเฉพาะกลุ่มวัสดุคลุมหรือเคลือบผิว อย่างไรก็ตามการพัฒนาเมทิลเซลลูโลสที่ผ่านมา พบว่าไม่สามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการย่อยสลายตัวทางชีวภาพได้มากนัก ทำให้การใช้งานไม่กว้างขวางเท่าที่ควร จากความก้าวหน้าในวิทยาการด้านนาโนเทคโนโลยีพบว่าสารประกอบที่เกิดจากการนำ วัสดุพอลิเมอร์มาผสมกับนาโนเคลย์จะส่งผลให้ได้วัสดุที่มีสมบัติดีขึ้นหลาย ประการ เช่น การเพิ่มความแข็งแรง การใช้ควบคุมปริมาณหรือขนาดการเกิดผลึก เพิ่มเสถียรภาพทางความร้อนและที่สำคัญคือ มีแนวโน้มที่จะสามารถชะลออัตราการย่อยสลายของพอลิเมอร์ที่ย่อยสลายทางชีวภาพ ได้ ดังนั้นจึงมีความน่าสนใจที่จะนำเมทิลเซลลูโลส มาทำเป็นคอมพอสิตกับนาโนเคลย์ เพื่อปรับปรุงอัตราการย่อยสลายทางชีวภาพทำให้สามารถนำเมทิลเซลลูโลสไป ประยุกต์ในงานอื่นๆ ได้กว้างขวางขึ้น เช่น ใช้เป็นสารเคลือบปุ๋ยเพื่อควบคุมการปลดปล่อยสารอาหาร เป็นต้น งานวิจัยนี้จะทำการพัฒนาฟิล์มนาโนคอมโพสิตของเมทิลเซลลูโลส/มอนต์มอริลโลไน ต์ ด้วยเทคนิคการขึ้นรูปจากสารละลายด้วยเครื่องโฮโมจิไนเซอร์ (Homogenizer) โดยให้ความร้อนถึงอุณหภูมิเจลลาติไนซ์ (50-55 องศาเซลเซียส) เพื่อให้เกิดการกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอของอนุภาคระดับนาโนจากชั้นซิลิเกตของ แร่มอนต์มอริลโลไนต์ในเมตริกซ์ของเมทิลเซลลูโลส และศึกษาผลกระทบของปริมาณนาโนเคลย์ของสารเชื่อมโยง ต่อความสามารถในการย่อยสลายทางชีวภาพ สมบัติทางกายภาพ และสมบัติทางกลของฟิล์มนาโนคอมพอสิตที่ได้ และทำการเคลือบเม็ดปุ๋ยด้วยฟิล์มนาโนคอมพอสิทที่ผลิตได้ เพื่อทำการศึกษาประสิทธิภาพการปลดปล่อยสารเคมี