เทคโนโลยีที่สำคัญของการดึงพลังงานแสงมาเก็บรักษาในรูปพลังงานไฟฟ้าที่พร้อม ใช้ได้อาศัยหลักการการเคลื่อนที่ของอิเลคตรอนจากรงควัตถุผ่านแถบพลังงานของ สารกึ่งตัวนำ โดยเฉพาะสารกึ่งตัวนำที่มีขนาดอนุภาคเล็กระดับนาโนจะมีคุณสมบัติพิเศษคือแถบ พลังงานที่ขอบผลึกจะลดต่ำลงมากทำให้อิเลกตรอนเคลื่อนผ่านสารกึ่งตัวนำได้ สะดวก ผ่านสารอิเลคโตรไลต์ไปสู่ขั้วอิเลคโตรดได้ ในงานวิจัยนี้สนใจที่จะประกอบต้นแบบเซลล์แสงอาทิตย์ชนิดใช้รงควัตถุจาก ธรรมชาติ โดยมีจุดเด่นคือใช้รงควัตถุธรรมชาติ(เพื่อก่อให้เกิดการหมุนเวียนการใช้ ทรัพยากรให้คุ้มค่าจากขยะเกษตร) การใช้สารกึ่งตัวนำที่มาจากแหล่งวัตถุดิบของไทย การสังเคราะห์หรือสกัดพอลิเมอร์เรืองแสง และการดัดแปรรงควัตถุธรรมชาติโดยเติมสารโครโมพอร์ จึงแบ่งงานออกเป็น 4 ส่วนคือส่วนแรกเป็นการศึกษาสมบัติการนำไฟฟ้าของรงควัตถุธรรมชาติโดยนำ รงควัตถุที่มีในธรรมชาติอย่างน้อย 5 ชนิดมาทดสอบการนำไฟฟ้า และความคงทนเมื่อกระทบแสงแดด เช่นสีส้ม สีน้ำเงิน สีเขียว สีแดง สีเหลือง สีม่วง เป็นต้น รงควัตถุเหล่านี้บางอย่างสกัดได้ง่ายด้วยน้ำ บางอย่างสกัดด้วยแอลกอฮอล์ หรือตัวทำละลายอินทรีย์ ซึ่งน่าจะมีความคงทนต่อแสงอาทิตย์ได้ดี ไม่จางลงง่ายนัก ส่วนที่ 2 การเตรียมสารกึ่งตัวนำจากแร่ดินเบนโทไนต์ (ซิลิเกต)ของไทยซึ่งมีบริษัท ไทยนิปปอน จำกัดเป็นผู้ผลิต เป็นการนำแร่ดินฯ มาผ่านกระบวนการให้มีสภาพรูพรุนสูง บดให้มีขนาดเล็ก เติมทิทาเนียมหรือสังกะสีให้มี band gap แคบลง ส่วนที่ 3 เป็นการสังเคราะห์พอลิเมอร์เรืองแสงเช่นอนุพันธ์ของพอลิพาราฟินิลีนไวนิลีน และส่วนที่ 4 เป็นการผสมหรือเติม Chromophore เช่น หมู่เบนซีน ลงในรงควัตถุธรรมชาติ ประกอบต้นแบบเซลล์แสงอาทิตย์อย่างง่ายแล้ววัดกระแสไฟฟ้าหรือกำลังไฟฟ้าที่ ได้ เปรียบเทียบกัน