วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพและสภาวะที่เหมาะสมของการกำจัดสาหร่ายออกจากน้ำดิบ โดยใช้กระบวนการทำให้ลอยตัวด้วยอากาศที่ละลายน้ำหรือดีเอเอฟ โดยการทดลองแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ในส่วนแรกเป็นการศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของกระบวนการดีเอเอฟ ใน 2 กรณี คือ กรณีใช้ตัวอย่างน้ำสงเคราะห์ซึ่งเตรียมให้มีปริมาณของสาหร่ายพันธุ์คลอเรลลาที่เลี้ยงในห้องปฏิบัติการประมาณ 10x10x10x10x10 เซลล์/มล. กับกรณีใช้ตัวอย่างน้ำจากแหล่งน้ำซึ่งมีปริมาณสาหร่ายสูง ส่วนการทดลองในส่วนที่สองเป็นการทดลองเพื่อศึกษาผลของตัวแปรต่างๆ ที่อาจมีต่อประสิทธิภาพการทำงานของกระบวนการดีเอเอฟ โดยตัวแปรที่ทำการศึกษา คือความดันที่ใช้, ความเข้มข้นเริ่มต้นของสาหร่าย, ความขุ่น, กรดฮิวมิก และโซเดียมลอรีลซัลเฟต และทำการทดลองศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมของการใช้กระบวนการโคแอกกูเลชันร่วมกับกระบวนการดีเอเอฟในการกำจัดสาหร่าย จากผลการทดลองพบว่าอัตราเวียนกลับที่เหมาะสมทั้งของตัวอย่างน้ำสังเคราะห์และน้ำจากแหล่งน้ำ (ในที่นี้ใช้น้ำจากบ่อโพลิชชิง) มีค่าประมาณ 10% และเมื่อใช้ค่าอัตราการเวียนกลับ 10% ความดัน 4 บาร์ ประสิทธิภาพการกำจัดสาหร่ายสำหรับตัวอย่างน้ำสังเคราะห์เท่ากับ 28.50% ส่วนตัวอย่างน้ำจากบ่อโพลิชชิง จะได้ประสิทธิภาพสูงกว่าน้ำสังเคราะห์ โดยมีประสิทธิภาพโดยเฉลี่ยเท่ากับ 42.24% ส่วนการทดลองศึกษาผลของตัวแปรต่างๆ พบว่าการเพิ่มความดันมีผลทำให้ประสิทธิภาพของกระบวนการดีเอเอฟสูงขึ้น แต่เมื่อความดันสูงกว่า 5 บาร์ ประสิทธิภาพไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก นอกจากนี้ยังพบว่าประสิทธิภาพของดีเอเอฟมีค่าสูงขึ้นเมื่อความเข้มข้นของสาหร่ายเพิ่มขึ้น ในขณะที่กรดฮิวมิกน่าจะมีผลทำให้ดีเอเอฟมีประสิทธิภาพดีขึ้นเล็กน้อย ส่วนการเพิ่มความขุ่น (ไม่เกิน 130 เอ็นทียู) และโซเดียมลอรีลซัลเฟตไม่มีผลต่อประสิทธิภาพของกระบวนการดีเอเอฟ และจากการทดลองปรับสภาพน้ำเบื้องต้นโดยกระบวนการโคแอกกูเลชันพบว่าทำให้ดีเอเอฟมีประสิทธิภาพดีขึ้นกว่าการใช้กระบวนการดีเอเอฟอย่างเดียว โดยเมื่อใช้ความดันเท่ากับ 5 บาร์ อัตราการเวียนกลับเท่ากับ 10% ในการกำจัดสาหร่ายคลอเรลลาเข้มข้น 10x10x10x10x10 เซลล์/มล. พบว่าเมื่อใช้ดีเอเอฟอย่างเดียวประสิทธิภาพการกำจัดสาหร่ายเท่ากับ 28.5% ในขณะที่เมื่อใช้สารส้มเป็นโคแอกกูแลนท์ ปริมาณที่เหมาะสมคือ 40 มก./ล. ค่าพีเอชที่เหมาะสมคือ 7 ได้ประสิทธิภาพ 82.4% ส่วนกรณีที่ใช้เฟอร์ริกคลอไรด์เป็นโคแอกกูแลนท์ ปริมาณที่เหมาะสมคือ 40 มก./ล. ค่าพีเอชที่เหมาะสม คือ 5 ได้ประสิทธิภาพ 78% ส่วนการทำฟล้อคคูเลชันก่อนใช้กระบวนการดีเอเอฟ โดยใช้เวลาทำฟล้อคคูเลชั่น 5 นาที พบว่าไม่ทำให้ประสิทธิภาพของดีเอเอฟดีขึ้น