วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาผลการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ใช้เทคนิคการเรียนแบบคู่สัญญา ในด้านจำนวนนักเรียนที่ทำคะแนนได้ตามเป้าหมายในการทำสัญญา 2. ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ใช้เทคนิคการเรียนแบบคู่สัญญาโดย 2.1 เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ก่อนการทดลองและหลังการทดลอง 2.2 เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่มีระดับผลการเรียนทางคณิตศาสตร์สูง นักเรียนที่มีระดับผลการเรียนทางคณิตศาสตร์ต่ำ ระหว่างก่อนการทดลองและหลังการทดลอง ตัวอย่างประชากร นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แผนการเรียน ภาษา-สังคม โรงเรียนห้วยแถลงพิทยาคม จ.นครราชสีมา ปีการศึกษา 2541 จำนวนนักเรียน 45 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ที่มีค่าความเที่ยง 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละของจำนวนนักเรียนที่ทำคะแนนได้ตามเป้าหมาย ในการทำสัญญาแต่ละครั้ง และหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วยค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. จำนวนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ใช้เทคนิคการเรียนแบบคู่สัญญา ทำคะแนนได้ตามเป้าหมาย ในการทำสัญญาครั้งที่ 1-5 มีจำนวนร้อยละ 71.11, 75.56, 73.33, 73.33, 77.78 ตามลำดับ 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ใช้เทคนิคการเรียนแบบคู่สัญญาได้ข้อสรุปดังนี้ 2.1 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยหลังการทดลองเพิ่มขึ้นจากก่อนการทดลองคิดเป็นร้อยละ 31.78 2.2 นักเรียนที่มีระดับผลการเรียนทางคณิตศาสตร์สูง มีคะแนนเฉลี่ยหลังการทดลองเพิ่มขึ้น จากก่อนการทดลองคิดเป็นร้อยละ 42.13 และนักเรียนที่มีระดับผลการเรียนทางคณิศาสตร์ต่ำ มีคะแนนเฉลี่ยหลังการทดลองเพิ่มขึ้นจากก่อนการทดลองคิดเป็นร้อยละ 29.85