วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวชี้วัดสุขภาพกลุ่มงานการพยาบาล โรงพยาบาลศูนย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยใช้วิธีการวิเคราะห์ตัวประกอบ กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพ จำนวน 970 คน ประกอบด้วย พยาบาลระดับบริหาร จำนวน 123 คน พยาบาลระดับปฏิบัติการ จำนวน 847 คน สุ่มกลุ่ม ตัวอย่างโดยวิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามตัวชี้วัดสุขภาพกลุ่มงานการพยาบาล ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นจากแนวคิดสุขภาพองค์การ ลักษณะแบบสอบถามเป็นแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ (1=สำคัญน้อยที่สุด, 5=สำคัญมากที่สุด) และได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญและทดสอบความเที่ยงโดยวิธีสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค ได้ค่าความเที่ยง .97 วิเคราะห์ตัวประกอบด้วยวิธีตัวประกอบหลัก หมุนแกนแบบออโธกอนอล ด้วยวิธีแวริแมกซ์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ผลการวิจัยพบว่า ตัวชี้วัดสุขภาพกลุ่มงานการพยาบาล โรงพยาบาลศูนย์ มีทั้งหมด 8 ด้าน สามารถอธิบายความแปรปรวน ได้ร้อยละ 66.49 โดยประกอบด้วยตัวชี้วัดดังนี้ 1) ตัวชี้วัดด้านการพัฒนาคุณภาพและวิชาชีพการพยาบาล ประกอบด้วยตัวชี้วัดย่อย 21 รายการ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 14.45 2) ตัวชี้วัดด้านความยึดเหนี่ยวของกลุ่มงานการพยาบาล ประกอบด้วยตัวชี้วัดย่อย 14 รายการ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 11.35 3) ตัวชี้วัดด้านการใช้อำนาจอย่างเป็นธรรมของกลุ่มงานการพยาบาล ประกอบด้วยตัวชี้วัดย่อย 12 รายการ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 9.03 4) ตัวชี้วัดด้านการนำนวัตกรรมมาใช้ของกลุ่มงานการพยาบาล ประกอบด้วยตัวชี้วัดย่อย 11 รายการ อธิบายความ แปรปรวนได้ร้อยละ 8.09 5) ตัวชี้วัดด้านการจัดการทรัพยากรมนุษย์ของกลุ่มงานการพยาบาล ประกอบด้วย ตัวชี้วัดย่อย 8 รายการ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 6.48 6) ตัวชี้วัดด้านการติดต่อสื่อสารอย่างเหมาะสมของกลุ่มงานการพยาบาล ประกอบด้วยตัวชี้วัดย่อย 7 รายการ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 6.43 7) ตัวชี้วัดด้านการมุ่งเน้นเป้าหมายของกลุ่มงานการพยาบาล ประกอบด้วยตัวชี้วัดย่อย 8 รายการ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 6.38 8) ตัวชี้วัดด้านการใช้ทรัพยากรของกลุ่มงานการพยาบาล ประกอบด้วยตัวชี้วัดย่อย 5 รายการ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 4.27