วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและพัฒนาวิธีการจัดเรียงภาพโมเสกแนวระนาบอย่างอัตโนมัติ โดยใช้ลักษณะเด่น คือ สีและขอบของวัตถุในภาพ ในงานวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการจัดเรียงภาพ 2 วิธีด้วยกันคือ การจัดเรียงภาพโดยใช้ขอบของวัตถุในภาพ และการจัดเรียงภาพโดยใช้สีและขอบของวัตถุในภาพ ขั้นตอนการทำโมเสกภาพทั้งสองวิธี เริ่มต้นด้วยแปลงภาพสีเป็นภาพระดับเทาและหาขอบของวัตถุในภาพด้วยวิธี Sobel ซึ่งเป็นวิธีการอย่างง่ายเพื่อสร้างเป็นพีระมิดความละเอียด การจัดเรียงภาพเริ่มต้นในภาพที่มีความละเอียดต่ำที่สุดโดยจะคำนวณค่าจากตัววัดการเปรียบคู่สีหรือขอบในทุกๆ การเลื่อนภาพที่เป็นไปได้และใช้เกณฑ์การคัดออกเพื่อตัดตำแหน่งที่ไม่เหมาะสมออกไป ทำซ้ำกระบวนนี้ต่อไปในการจัดเรียงภาพที่มีความละเอียดสูงขึ้นในพีระมิดจนกระทั่งถึงระดับของภาพต้นฉบับ ภาพผลลัพธ์ของการทำโมเสกภาพสร้างจากตำแหน่งที่มีความคล้ายกันของบริเวณที่ซ้อนทับกันมากที่สุดโดยการเฉลี่ยค่าสีในโมเดลสี HSV ของจุดภาพที่ซ้อนทับกัน ตัววัดการเปรียบคู่ที่ใช้ในวิธีการจัดเรียงภาพโดยใช้ขอบของวัตถุในภาพคือค่าเฉลี่ยของค่า r.m.s. ของระยะทางขอบแบบ 3-4 ส่วนในการจัดเรียงภาพโดยใช้สีและขอบของวัตถุในภาพจะใช้การอินเตอร์เซกของฮิสโทแกรมสีเป็นตัววัดการเปรียบคู่สีในระดับภาพที่มีความละเอียดต่ำและในระดับภาพต้นฉบับยังคงใช้ค่าเฉลี่ยของค่า r.m.s. ของระยะทางขอบแบบ 3-4 เช่นเดียวกับในวิธีการจัดเรียงภาพโดยใช้ขอบของวัตถุในภาพ งานวิจัยนี้ได้ทดสอบกับชุดภาพนำเข้า 3 ประเภท คือภาพจากการตัดส่วนจากภาพขนาดใหญ่ ภาพจากการสแกนด้วยเครื่องสแกนเนอร์และภาพถ่ายจากกล้องดิจิทัล ทำการประเมินผลการจัดเรียงภาพสองลักษณะ คือประเมินความถูกต้องโดยคนจำนวน 30 คนประเมินชุดภาพทดสอบรวม 40 ชุดภาพ และเปรียบเทียบความเร็วในการจัดเรียงภาพของทั้งสองวิธี จากการทดลองสรุปได้ว่าการจัดเรียงภาพส่วนใหญ่ถูกต้องโดยที่วิธีการที่ใช้สีและขอบของวัตถุในภาพสามารถจัดเรียงภาพได้ถูกต้องมากกว่าวิธีการที่ใช้ขอบ ส่วนการวัดผลด้านความเร็วของการจัดเรียงภาพ โดยทั่วไปการจัดเรียงภาพโดยใช้สีและขอบของวัตถุในภาพสามารถจัดเรียงภาพได้รวดเร็วกว่าการจัดเรียงภาพโดยใช้ขอบของวัตถุในภาพเพียงอย่างเดียว