วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

วิทยานิพนธ์นี้เสนอการนำกระบวนการปรับอัตโนมัติแบบบอดมาใช้ลดความซับซ้อนในกระบวนการทำงานของมัลติยูสเซอร์ดีเทกชันแบบป้อนกลับซึ่งใช้ในการกำจัดสัญญาณแทรกสอดระหว่างผู้ใช้ที่สถานีฐานของระบบการสื่อสารแบบแบ่งแยกด้วยรหัสชนิดไดเรกต์ซีเควนซ์ เริ่มจากใช้อัลกอริทึมบูตสแทรปในการปรับค่าน้ำหนักถ่วงของวงจรกรองป้อนไปข้างหน้าเพื่อกำจัดสัญญาณแทรกสอดจากผู้ใช้ที่มีกำลังต่ำกว่าผู้ใช้ที่ต้องการ หลังจากนั้นจะกำจัดสัญญาณแทรกสอดจากผู้ใช้ที่เหลือโดยส่วนป้อนกลับซึ่งใช้กระบวนการปรับค่าน้ำหนักถ่วงโดยอาศัยหลักการลดค่าเฉลี่ยกำลังของสัญญาณก่อนตัดสินบิต พิจารณาในระบบซิงโครนัสซึ่งส่งผ่านช่องสัญญาณที่มีการรบกวนจากสัญญาณรบกวนเกาส์เซียนแบบขาวโดยใช้ค่า BER เป็นตัววัดสมรรถนะของระบบ ผลการจำลองระบบพบว่าเครื่องรับชนิดบอดนี้ให้สมรรถนะที่ใกล้เคียงกับมัลติยูสเซอร์ดีเทกชันแบบป้อนกลับชนิดค่าน้ำหนักถ่วงคงที่ในกรณีที่สัญญาณรบกวนเท่ากัน เช่น ที่ SNR 12 dB เมื่อมีผู้ใช้ในระบบ 4 คน และสเปรดด้วยโกลล์โค้ดขนาด 7 บิต ในกรณีควบคุมกำลังส่งสมบูรณ์เครื่องรับแบบบอดนี้มีค่า BER เป็น 0.0017 ในขณะที่เครื่องรับชนิดค่าน้ำหนักถ่วงคงที่มีค่า BER เป็น 0.0013 นอกจากนั้นความทนทานต่อปรากฏการณ์ใกล้-ไกลของเครื่องรับทั้งสองจะเป็นไปในลักษณะเดียวกันด้วย เช่น กรณีระบบ 4 คน และสเปรดด้วยโกลล์โค้ดขนาด 7 บิต เครื่องรับทั้งสองจะมีค่า BER ไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อกำลังของผู้ใช้คนอื่นๆ สูงกว่าผู้ใช้ลำดับที่ 4 มากกว่า 5 dB เช่นเดียวกัน และเครื่องรับทั้งสองจะให้ความจุของระบบใกล้เคียงกันด้วย เช่น ที่ค่า BER เฉลี่ยของระบบเป็น 10 -2 เครื่องรับทั้งสองจะสามารถรองรับผู้ใช้ในระบบได้ 19 คน เท่ากันเมื่อใช้สเปรดดิงโค้ดแบบสุ่มขนาด 31 บิต แต่เครื่องรับแบบบอดนี้จะมีความทนทานต่อความผิดพลาดในการซิงโครไนซ์สัญญาณที่เครื่องรับได้ดีกว่าเครื่องรับชนิดค่าน้ำหนักถ่วงคงที่ เช่น เมื่อผู้ใช้ในลำดับแรกซิงโครไนซ์สัญญาณผิดไป 0.5 ชิฟ เครื่องรับแบบบอดมีค่า BER เป็น 0.0255 ในขณะที่เครื่องรับชนิดค่าน้ำหนักถ่วงคงที่จะมีค่า BER ถึง 0.1823 เมื่อพิจารณาในระบบ 4 คน และสเปรดด้วยโกลล์โค้ดขนาด 7 บิต