วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับปรุงวิธีการจัดสรรช่องสัญญาณแบบพลวัตเชิงเรขาคณิต ที่ใช้กับโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบเซลลูลาร์ระบบจีเอสเอ็ม ให้มีความน่าจะเป็นของการติดขัดของการเรียกของทั้งระบบ ต่ำกว่าวิธีที่ใช้งานกันอยู่ในปัจจุบัน ภายใต้สภาวะทราฟฟิกที่มีการกระจายแบบไม่สม่ำเสมอ โดยอาศัยเทคโนโลยีทีดีเอ็มเอที่สามารถทำได้ในปัจจุบัน ด้วยวิธีการจัดสรรช่องสัญญาณแบบพลวัตเชิงเรขาคณิตฟังก์ชันค่าใช้จ่าย ซึ่งเป็นวิธีการจัดสรรช่องสัญญาณที่พัฒนามาจากวิธีการจัดสรรช่องสัญญาณแบบพลวัตเชิงเรขาคณิต โดยนำเอาวิธีการจัดสรรช่องสัญญาณแบบพลวัตด้วยวิธีการคำนวณค่าใช้จ่ายมาใช้ร่วมกัน เพื่อให้มีสมรรถนะในด้านความน่าจะเป็นของการติดขัดของการเรียกของทั้งระบบดีขึ้นภายใต้สภาวะทราฟฟิกที่มีการกระจายแบบไม่สม่ำเสมอ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ใช้แบบจำลองระบบและการจัดรูปแบบเฟรมทีดีเอ็มเอที่อ้างอิงกับระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่จีเอสเอ็ม ซึ่งประกอบด้วย 2 แบบจำลองระบบคือ แบบจำลองที่ใช้แบบรูปการใช้ความถี่ซ้ำ 7 เซลล์ จำนวน 49 เซลล์ และ 40 ช่องสัญญาณต่อเซลล์ และแบบจำลองที่ใช้แบบรูปการใช้ความถี่ซ้ำ 3 เซลล์ จำนวน 30 เซลล์ และ 32 ช่องสัญญาณต่อเซลล์ ผลการจำลองแบบจำลองทั้ง 2 แสดงให้เห็นว่าความน่าจะเป็นของการติดขัดของการเรียกของทั้งระบบของวิธีการจัดสรรช่องสัญญาณแบบพลวัตเชิงเรขาคณิต-ฟังก์ชันค่าใช้จ่ายที่เสนอต่ำกว่าวิธีการจัดสรรช่องสัญญาณแบบพลวัตเชิงเรขาคณิต ในกรณีทราฟฟิกที่มีการกระจายแบบสม่ำเสมอและไม่สม่ำเสมอเป็น 3.63% และ 9.79% ตามลำดับ แต่อัตราการแฮนด์โอเวอร์ภายในเซลล์โดยเฉลี่ยสูงกว่าในกรณีทราฟฟิกที่มีการกระจายแบบสม่ำเสมอและไม่สม่ำเสมอเป็น 17.84% และ 1.98% ตามลำดับ นอกจากนี้วิธีการจัดสรรช่องสัญญาณที่เสนอยังสามารถลดจำนวนคลื่นพาห์ในแต่ละสถานีฐานลงเหลือเพียง 9 และ 6 คลื่นพาห์ โดยยังคงมีสมรรถนะใกล้เคียงกับเมื่อใช้จำนวนคลื่นพาห์ 35 และ 12 คลื่นพาห์สำหรับแบบจำลองที่ใช้แบบรูปการใช้ความถี่ซ้ำ 7 เซลล์ และ 3 เซลล์ ตามลำดับ