วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ศึกษาแนวทางในการพัฒนาดัชนีวัดผลงานรายบุคคลแบบดุลยภาพ สำหรับสถาบันค้นคว้าและพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตทางอุตสาหกรรม และนำดัชนีวัดผลงานรายบุคคลแบบดุลยภาพที่พัฒนาเป็นพื้นฐาน ในการประเมินผลพนักงานเพื่อปรับปรุงงานอย่างต่อเนื่องต่อไป ในการพัฒนาดัชนีชี้วัดผลงานรายบุคคลแบบดุลยภาพ เริ่มจากผู้บริหารและหัวหน้าฝ่ายพร้อมทั้งผู้เกี่ยวข้อง ร่วมกันระดมสมองในการคิดแผนที่กลยุทธ์ จากปัจจัยสู่ความสำเร็จและวัตถุประสงค์เชิงกลยุทธ์ พร้อมกำหนดดัชนี้ชี้วัดในแต่ละมุมมองตามหลักการประเมินผลแบบ Balanced Scorecard หลังจากนั้นให้ทำการคัดเลือกดัชนีชี้วัดด้วยเกณฑ์ต่างๆ ทีกำหนดขึ้นว่าดัชนี้ชี้วัดใดเหมาะสมและสอดคล้องกับ นโยบายการดำเนินงานที่จะเลือกมาดำเนินการก่อน สำหรับแต่ละฝ่าย (Department) เพื่อให้สอดคล้องกับแนวทางการดำเนินงานของสถาบัน (Corporate) ซึ่งต้องมีการเชื่อมโยงบวัตถุประสงค์ในแต่ละมุมมองและผู้รับผิดชอบ ให้สัมพันธ์กับดัชนีชี้วัด (KPIs) ที่คัดเลือก เพื่อแสดงความเชื่อมโยงว่าพนักงานทุกคน ทุกตำแหน่ง ปฏิบัติงานในหน้าที่ของตนเองในแนวทางที่สอดคล้องกับ นโยบายและเป้าหมายของสถาบัน ผลลัพธ์ของงานวิจัยฉบับนี้ คือตัวแบบดัชนีชี้วัดผลงานรายบุคคลแบบดุลยภาพ และบทสรุปรวมผลการประเมินความเหมาะสมและข้อเสนอแนะ ของการพัฒนาดัชนีชี้วัดเพื่อนำไปใช้เป็นตัวแบบในการประเมินผลพนักงาน ซึ่งเป็นวิธีการที่ตอบสนองการกระจาย กลยุทธ์สู่การปฏิบัติได้อย่างชัดเจนวิธีหนึ่ง หลังจากได้มีการประเมินความเหมาะสมดัชนีชี้วัด โดยผู้บริหารและผู้เกี่ยวข้องพบว่า คะแนนที่ได้จากการประเมินผลเพิ่มขึ้นจาก 16.4 คะแนน ใน 60 คะแนนเป็น 51.6 คะแนน ใน 60 คะแนน นอกจากการใช้ตัวแบบดัชนี้ชี้วัดผลงานรายบุคคลแบบดุลยภาพที่ได้พัฒนาแล้ว มีข้อเสนอแนะในเรื่องจำเป็นที่จะต้องมีการประเมินบุคลากรด้านอื่นด้วย เพื่อให้เกิดแรงกระตุ้นสู่การพัฒนาบุคลากรอย่างแท้จริง ซึ่งควรจะต้องบมีการวิจัยและพัฒนาต่อไป