เมโธมิล (methomyl) เป็นสารฆ่าแมลงในกลุ่มคาร์บาเมดที่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศไทยและประเทศเกษตรกรรมอื่น ๆ ทั่วโลก ความเป็นพิษจากสารฆ่าแมลงกลุ่มคาร์บาเมตนั้นเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าเกิดจากการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อะเซทิลโคลีนเอสเทอเรส (acetylcholinesterase) อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาวิจัยที่ผ่านมาของ Suramana et al. (2001) พบว่าเมโธมิลสามารถก่อให้เกิดความเป็นพิษด้านอื่นได้ด้วย เนื่องจากการศึกษาดังกล่าวพบว่าเมโธมิลสามารถก่อให้เกิดความผิดปกติที่ม้ามของหนูทดลองเมื่อตรวจสอบโดยใช้เครื่องมือ Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR) ดังนั้น งานวิจัยชิ้นนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของกลไกการเกิดพิษอื่น ๆ จากเมโธมิล โดยมุ่งเน้นไปที่การก่อให้เกิดพิษต่อม้าม และเซลล์เม็ดเลือดขาว โดยจากผลการศึกษาพบว่า เมื่อนำชิ้นส่วนของม้ามที่แยกออกมาจากหนูทดลองหลังจากให้เมโธมิลแบบให้ครั้งเดียวทางปากขนาด 8 มก./กก. ไปแล้วเป็นเวลา 24 ชั่วโมง มาศึกษาโดยใช้กล้องจุลทรรศอิเล็คตรอนแบบแสงผ่าน พบว่ามีการบวมของไมโตคอนเดรียเกิดขึ้นและมีการเปลี่ยนแปลงของไมโตคอนเดรียไปในทางเสื่อม โดยพบว่ามีการหายไปของคริสตีที่ผนังไมโตคอนเดรีย และยังพบเซลล์ตายจากการอ่านชิ้นเนื้อภายในกล้องจุลทรรศน์ธรรมดาที่เมโธมิลขนาดเดียวกันอีกด้วย ซึ่งจากการทดลองเพื่อศึกษาถึงผลกระทบของเมโธมิลต่อเมตาบอลิสมของพลังงานที่เกี่ยวข้องกับการทำหน้าที่ของไมโตคอนเดรียนั้นพบว่ามีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของระดับ 2,3-DPG ในเลือดหนูที่ได้รับเมโธมิลทางปากขนาด 8 มก./กก. แบบให้ครั้งเดียวไปแล้วเป็นเวลา 24 ชั่วโมง อีกทั้งยังมีการเพิ่มขึ้นของการทำงานของเอนไซม์ NADH-DCIP reductase ในเม็ดเลือดแดงแบบมีความสัมพันธ์กันระหว่างขนาดและการตอบสนอง นอกจากนี้ เมื่อศึกษาในส่วนของการนำส่งสัญญาณภายในเซลล์เม็ดเลือดขาวเพาะเลี้ยงที่เกิดอะพอพโตซิส (apoptosis) จากการได้รับเมโธมิลแล้ว พบว่าอะพอพโตซิสที่เกิดขึ้นดังกล่าวนั้นบางส่วนสามารถถูกยับยั้งได้โดยสารอินเตอร์ลิวคิน-6 (Interleukin-6, IL-6) ดังนั้น ผู้วิจัยจึงสรุปได้ว่า นอกจากจะมีผลโดยตรงกับการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อะเซทิลโคลีนเอสเทอเรสอย่างที่ทราบโดยทั่วไปแล้ว เมโธมิลยังสามารถก่อให้เกิดการตายของเซลล์เม็ดเลือดขาวอีกด้วย โดยคาดว่ามีกลไกมาจากการรบกวนที่การนำส่งสัญญาณที่เกี่ยวข้องกับ IL-6 และในขณะเดียวกันยังก่อให้เกิดผลกระทบหรือความผิดปกติต่อม้ามโดยการทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของไมโตคอนเดรียไปในทางเสื่อม ซึ่งผลกระทบต่าง ๆ เหล่านี้จะส่งผลให้เกิดการรบกวนต่อเมดาบอลิสมของพลังงาน และมีแนวโน้มที่จะก่อให้เกิดผลกระทบต่อเซลล์และระบบต่าง ๆ ในร่างกายมนุษย์ได้ โดยเฉพาะเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย ผู้วิจัยเสนอว่าควรมีการศึกษาเพิ่มเติมทางระบาดวิทยาอย่างเป็นระบบในส่วนของเกษตรกร หรือผู้ทำงานที่ได้รับสัมผัสกับเมโธมิล หรือสารฆ่าแมลงกลุ่มคาร์บาเมตเป็นประจำอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการตรวจวัดระดับเม็ดเลือดและความผิดปกติในเรื่องของระบบภูมิคุ้มกัน ซึ่งยังไม่เคยมีการศึกษาอย่างเป็นระบบในขณะนี้