วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ศึกษาถึงหลักกฎหมาย แนวความคิดและทฤษฎี รวมทั้งปัญหาและอุปสรรคที่มีผลกระทบต่อการบังคับใช้กฎหมาย ตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 20) พ.ศ. 2542 ซึ่งกฎหมายดังกล่าวได้รับเอาแนวความคิดจาก ระบบกระบวนการยุติธรรมของต่างประเทศมาเป็นแนวทาง และกำหนดมาตรการป้องกันและคุ้มครองสิทธิเด็ก ให้เป็นไปตามมาตรฐานสากลและอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก โดยได้กำหนดรูปแบบ วิธีการและขั้นตอน ให้มีลักษณะแตกต่างจากวิธีการสอบสวน การฟ้องและการพิจารณาคดีอาญาทั่วไป จากการศึกษาพบว่า การบังคับใช้กฎหมายดังกล่าวในส่วนที่เกี่ยวกับ วิธีการสอบสวนในชั้นเจ้าพนักงานตำรวจ ซึ่งนำเอามาตรการหรือแนวทางของต่างประเทศมาใช้ในประเทศไทยนั้น ยังไม่บรรลุผลตามเจตนารมณ์ได้ เนื่องจากขาดความพร้อมทั้งในด้านสถานที่ อุปกรณ์ บุคคลากร วิธีการทำงานและงบประมาณ ตลอดจนรูปแบบองค์กรที่มีส่วนรับผิดชอบอย่างเหมาะสม จึงทำให้การบังคับใช้กฎหมายขาดประสิทธิภาพเท่าที่ควร ซึ่งอาจทำให้การคุ้มครองผู้เสียหายและพยานที่เป็นเด็ก ขาดประสิทธิภาพและไม่มีประสิทธิผลตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย จึงเห็นควรจัดให้มีหน่วยงานพิเศษในทุกองค์กร มีบุคคลากรที่ได้รับการฝึกอบรมเฉพาะด้าน และกำหนดหลักเกณฑ์ทางกฎหมายและแนวทางปฏิบัติร่วมกันให้ชัดเจน ตลอดจนมีกฎหมายคุ้มครอง ระเบียบข้อบังคับเพื่อความปลอดภัย ของผู้เสียหายและพยานที่เป็นเด็ก เพื่อให้สอดคล้องกับการป้องกันและคุ้มครอง สิทธิเด็กตามมาตรฐานสากล