วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อดำเนินการศึกษาเรื่องการรับรองสิทธิเสรีภาพของนิติบุคคลประเภทนิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 ว่านิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนของไทยสามารถเป็นผู้ทรงสิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้หรือไม่ มากน้อยเพียงใด โดยศึกษาถึงการเป็นผู้ทรงสิทธิเสรีภาพของปัจเจกบุคคลและนิติบุคคลตามกฎหมายเอกชนตามที่ปรากฏในหมวด 3 ว่าด้วยสิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทยของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ประกอบ อีกทั้ง ได้ศึกษาเปรียบเทียบกับแนวคิดของการเป็นผู้ทรงสิทธิเสรีภาพของนิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนของต่างประเทศ เพื่อพิจารณาว่าแนวคิดดังกล่าวมีอิทธิพลต่อการรับรองสิทธิเสรีภาพของนิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนของไทยหรือไม่ ผลจากการศึกษาเรื่องการรับรองสิทธิเสรีภาพของนิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนของไทยจะเป็นผู้ทรงสิทธิตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้ จะต้องพิจารณาจากหลักเกณฑ์เรื่องการกำหนดคำจำกัดความ ความหมายของลักษณะความเป็นองค์กรของนิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนของไทยประกอบกับหลักเกณฑ์ในเรื่องเงื่อนไขที่นิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนจะสามารถเป็นผู้ทรงสิทธิตามรัฐธรรมนูญบัญญัติได้ในสิทธิเสรีภาพบางประเภท สำหรับองค์กรที่มีสถานะทางกฎหมายเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนของไทยที่จะสามารถเป็นผู้ทรงสิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้นั้นมีสองประเภท คือประเภทรัฐหรือองค์กรภายใต้รัฐหรือหน่วยงานของรัฐที่อยู่ภายใต้สายการบังคับบัญชาจากรัฐและประเภทองค์กรที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐ ซึ่งองค์กรที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาจากรัฐย่อมมีภาระหน้าที่หลักในการรับรองและคุ้มครองสิทธิเสรีภาพให้แก่บุคคลอื่น รัฐหรือหน่วยงานของรัฐที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาจากรัฐย่อมไม่สามารถเป็นผู้ทรงสิทธิตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้ ดังนั้น จึงมีเพียงนิติบุคคลตามกฎหมายมหาชนประเภทที่เป็นองค์กรที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐ อันได้แก่ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจประเภทที่จัดตั้งเป็นองค์การของรัฐบาล องค์การมหาชน สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐองค์กรที่เป็นหน่วยงานธุรการขององค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญเท่านั้น ที่สามารถเป็นผู้ทรงสิทธิเสรีภาพตามที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 บัญญัติได้ในบางประเภทของสิทธิ