วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาลักษณะข้อมูลที่จัดเก็บด้วยเทคนิคกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุงในประเด็นเกี่ยวกับ ปัญหาที่ครูประจำการควรได้รับการพัฒนาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอน ปัญหาและความต้องการการจัดกิจกรรมพัฒนาบุคลากร และ (2) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของเทคนิคกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุง กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา คือครูประจำการที่ปฏิบัติงานในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา 10 แห่งจำนวน 120 คน วิธีการจัดเก็บข้อมูลใช้เทคนิคกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุงและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหาและใช้สถิติบรรยาย ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาที่ครูประจำการควรได้รับการพัฒนามากที่สุด ได้แก่ (1) ครูมีความรู้และทักษะไม่เพียงพอในการสร้างหรือผลิตสื่อการเรียนการสอน (2) ครูขาดความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนการสอนแบบให้ผู้เรียนเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้ และ (3) ครูขาดความกระตือรือร้นในการปฏิบัติงานและศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ปัญหาการจัดกิจกรรมพัฒนาบุคลากรที่ครูประจำการเห็นว่ามีความสำคัญมากที่สุด ได้แก่ (1) วิทยากรขาดความรู้และความชำนาญในเรื่องที่อบรม (2) ขาดการส่งเสริมและสนับสนุนจากผู้บริหาร และ (3) เรื่องที่จัดอบรมเป็นเรื่องไม่ทันสมัยและเคยจัดอบรมแล้ว ครูประจำการมีความต้องการในการจัดกิจกรรมพัฒนาบุคลากรดังนี้ (1) จัดการประชุมหรือการอบรมเชิงปฏิบัติการ (2) มีวิทยากรที่มีความรู้ความชำนาญในเรื่องที่จัดอบรม และ (3) มีการนิเทศติดตามผลหลังการอบรมอย่างมีระบบ ผลการเปรียบเทียบลักษณะข้อมูล การเลือกและการจัดอันดับปัญหาและความต้องการ พบว่า ข้อมูลและสารสนเทศจากประชุมกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุง มีความลึกซึ้ง คงที่ และมีความสอดคล้องระหว่างปัญหา และความต้องการมากกว่าข้อมูล และสารสนเทศจากการประชุมกลุ่มสมมุตินัยแบบเดิม ผลการเปรียบเทียบบรรยากาศและความคิดของสมาชิก พบว่า บรรยากาศของการประชุมกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุงราบรื่นมากกว่าการประชุมกลุ่มสมมุตินัยแบบเดิม ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นจากแบบสอบถาม พบว่า ครูประจำการที่เข้าประชุมกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุงรับรู้ว่าตนเองมีอิสระในการคิด เขียน และพูด และรับรู้ว่าการประชุมกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุง ทำให้ตนเองได้รับมุมมองที่หลากหลาย ข้อควรคำนึง 2 ประการในการจัดการประชุมกลุ่มสมมุตินัยแบบปรับปรุง คือ ปัจจัยด้านเวลา และการเตรียมความพร้อมของผู้ดำเนินการประชุม