วิทยานิพนธ์ (บช.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลกระทบของพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 ที่มีต่อผู้สอบบัญชี โดยทำการศึกษาในลักษณะของการสำรวจ มีผู้สอบบัญชีรับอนุญาตแห่งประเทศไทยเป็นกลุ่มตัวอย่างของการวิจัย ซึ่งใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยสถิติที่ใช้ในการทดสอบ คือ สถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบความสัมพันธ์ ผลการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาถึงความเข้าใจของผู้สอบบัญชีในพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 พบว่า ผู้สอบบัญชีมีความเข้าใจในระดับปานกลาง แต่จะมีความเข้าใจค่อนข้างมากในเรื่องที่ใกล้ตัวของผู้สอบบัญชี คือเรื่องที่จะต้องปฏิบัติในระยะแรกเท่านั้น ในส่วนที่สองเป็นการศึกษาถึงความพึงพอใจของผู้สอบบัญชีที่มีต่อพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 พบว่า ผู้สอบบัญชีมีความพึงพอใจมากในพระราชบัญญัติฉบับนี้ แต่ยังต้องการให้เพิ่มโทษของการกระทำผิดให้สูงขึ้น สำหรับส่วนสุดท้ายเป็นการศึกษาความสัมพันธ์ของความเข้าใจของผู้สอบบัญชีเกี่ยวกับพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 และคุณลักษณะของผู้สอบบัญชี พบว่า ความเข้าใจในพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 ของผู้สอบบัญชีมีความสัมพันธ์กับความต่อเนื่องของการเข้าอบรมเกี่ยวกับวิชาชีพสอบบัญชีของผู้สอบบัญชี การศึกษาเพิ่มเติมเพื่อเปรียบเทียบระดับความพึงพอใจของผู้สอบบัญชีที่มีต่อพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 และพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. 2505 โดยรวมพบว่า ผู้สอบบัญชีมีความพึงพอใจในพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 มากกว่าพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. 2505 ในส่วนของข้อเสนอแนะผู้สอบบัญชีเห็นว่าควรมีการจัดอบรมเกี่ยวกับพระราชบัญญัติวิชาชีพบัญชี พ.ศ. 2547 และเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพบัญชีให้ทั่วถึงทั้งประเทศ และควรลดอัตราค่าใช้จ่ายในการเข้าอบรมลงเพื่อให้ผู้ประกอบวิชาชีพบัญชีที่มีรายได้น้อยได้มีโอกาสเข้าอบรมมากขึ้น ส่วนในเรื่องของหลักประกันความรับผิดต่อบุคคลที่สาม ผู้สอบบัญชีเห็นว่าไม่ควรมีหลักเกณฑ์ที่ใช้บังคับเฉพาะกับนิติบุคคลเท่านั้นแต่ควรบังคับรายบุคคลและคณะบุคคลด้วย และควรที่จะเน้นการส่งเสริมการปฏิบัติงานของผู้ประกอบวิชาชีพบัญชีให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น