วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

เปรียบเทียบประสิทธิภาพการกำจัดสารหนูในน้ำสังเคราะห์ ด้วยตัวกลางเศษคอนกรีตขนาดต่างๆ กัน ทดลองแบบแบทช์โดยการทดสอบไอโซเทอมการดูดติดผิว เพื่อศึกษาความสามารถในการดูดติดผิว และการทดสอบแบบคอลัมน์อย่างต่อเนื่อง เพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการกำจัดสารหนู การทดลองศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการกำจัดสารหนู โดยใช้ตัวกลางเศษคอนกรีต ใช้คอลัมน์ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.025 เมตร ความสูงคอลัมน์ 1.70 เมตร ความสูงชั้นสารดูดติดผิว 1.50 เมตร ใช้น้ำสังเคราะห์ที่เตรียมจากสารประกอบโซเดียมอาร์เซเนต ผสมกับน้ำประปา ที่ความเข้มข้นสารหนูในน้ำประมาณ 1.0 มิลลิกรัมต่อลิตร อัตราการไหลของสารละลาย 3.7 BV/hr จากการทดลองพบว่า เศษคอนกรีตสามารถกำจัดสารหนูในน้ำได้ ในการทดลองแบบคอลัมน์ที่มีอัตราการไหล 3.7 BV/hr ที่ชั้นความสูงตัวกลาง 1.50 เมตร ตัวกลางทุกขนาดที่ทดลอง มีประสิทธิภาพการกำจัดสารหนูสูงสุดร้อยละ 100 โดยเศษคอนกรีตขนาด 1.0 มม. มีประสิทธิภาพการกำจัด 96.14-100 เปอร์เซนต์และให้ปริมาณน้ำที่ผ่านการกำจัด 1,028.6 BV เศษคอนกรีตขนาด 1.75 มม. มีประสิทธิภาพการกำจัด 95.57-100 เปอร์เซนต์และให้ปริมาณน้ำที่ผ่านการกำจัด 958.3 BV เศษคอนกรีตขนาด 2.0 มม. มีประสิทธิภาพการกำจัด 96.71-100 เปอร์เซนต์และให้ปริมาณน้ำที่ผ่านการกำจัด 728.9BV และเศษคอนกรีตขนาด 2.36 มม. มีประสิทธิภาพการกำจัด 95.92-100 เปอร์เซนต์และให้ปริมาณน้ำที่ผ่านการกำจัด 691.9 BV ตามลำดับ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเศษคอนกรีตที่มีขนาดเล็ก ให้ปริมาณน้ำที่ผ่านการกำจัดที่มากกว่าเศษคอนกรีตขนาดใหญ่ ดังนั้นแนวโน้มของการนำเศษคอนกรีตมากำจัดสารหนูออกจากน้ำ จึงเป็นไปได้สูง