| ชื่อเรื่อง | : | การปรับปรุงการควบคุมกำลังในข่ายเชื่อมโยงย้อนกลับในระบบวิทยุเคลื่อนที่เซลลูลาร์ DS-CDMA |
| นักวิจัย | : | เจนจบ วีระพานิชเจริญ |
| คำค้น | : | ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ , โทรศัพท์เคลื่อนที่ |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | วาทิต เบญจพลกุล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิศวกรรมศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2543 |
| อ้างอิง | : | 9741301235 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/5794 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543 เพื่อปรับปรุงการควบคุมกำลังในข่ายเชื่อมโยงย้อนกลับในระบบวิทยุเคลื่อนที่เซลลูลาร์ DS-CDMA โดยปรับปรุงวิธีการควบคุมกำลังโดยยึดหลัก SIR แบบพัลส์โคดมอดูเลชันและวิธีการควบคุมกำลังแบบเดลตามอดูเลชันปรับค่าได้ในส่วนของการเปรียบเทียบค่า SIR กับ Desired Level ด้วยการใช้ค่า SIR ที่ได้จากการประมาณค่าแทนค่า SIR ที่วัดได้ตามปกติ ค่า SIR ที่ได้จากการประมาณค่าสามารถคำนวณได้จาก Link gain ที่ได้จากการประมาณโดยใช้สมการกำลังสองและปรับปรุงวิธีการควบคุมกำลังแบบเดลตามอดูเลชันปรับค่าได้ที่มีการดัดแปลงโดยเพิ่มอัลกอริทึมทำนายผลของเฟดดิงอย่างสั้นเข้าไป จุดมุ่งหมายในการปรับปรุงคือเพื่อลดความน่าจะเป็นที่จะเกิดสัญญาณขาดหาย นอกจากนี้วิธีการควบคุมกำลังที่ใช้ SIR ที่ได้จากการประมาณยังสามารถปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพดีชึ้นได้โดยใช้กำลังของสถานีเคลื่อนที่ในคาบการควบคุมถัดไปในการคำนวณค่า SIR ที่ได้จากการประมาณ แบบจำลอง 3 ตัวได้แก่ แบบจำลอง 19 เซลล์ 1 ตัวและแบบจำลอง 1 เซลล์ 2 ตัวที่มีและไม่มีการกำหนดขอบเขตของกำลังของสถานีเคลื่อนที่ พบว่าผลการจำลองแบบโดยใช้แบบจำลอง 19 เซลล์และแบบจำลอง 1 เซลล์เมื่อไม่มีการกำหนดขอบเขตของกำลังของสถานีเคลื่อนที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่ความน่าจะเป็นที่จะเกิดสัญญาณขาดหายโดยรวมในกรณีที่ใช้แบบจำลอง 1 เซลล์มีค่าต่ำกว่ากรณีที่ใช้แบบจำลอง 19 เซลล์ และผลการจำลองแบบกับแบบจำลอง 1 เซลล์เมื่อมีและไม่มีการกำหนดขอบเขตของกำลังของสถานีเคลื่อนที่มีลักษณะคล้ายกัน แต่ในกรณีที่มีการกำหนดขอบเขตของกำลัง พบว่าที่จำนวนสถานีเคลื่อนที่ค่าหนึ่งๆ เมื่อ Desired Level มีค่าสูงเกินค่า Desired Level ที่เหมาะที่สุด ความน่าจะเป็นที่จะเกิดสัญญาณขาดหายจะมีค่าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังได้ทำการจำลองแบบกับแบบจำลอง 1 เซลล์โดยใช้แบบจำลองแบบสุ่มในการสร้างสัญญาณเฟดดิงแบบเรย์ลีเพื่อเปรียบเทียบกับกรณีที่ใช้แบบจำลองของ Jakes พบว่าได้ผลใกล้เคียงกัน จากผลการจำลองแบบของทุกแบบจำลองพบว่าในการควบคุมกำลังแบบ Multi-step วิธีการควบคุมกำลังโดยยึดหลัก SIR แบบพลัส์โคดมอดูเลชั่น + การประมาณค่า SIR (ปรับปรุง) มีความน่าจะเป็นที่จะเกิดสัญญาณขาดหายต่ำที่สุด โดยใช้โมดการควบคุมน้อยที่สุดและในการควบคุมกำลังแบบ Fixed-Step พบว่าวิธีการควบคุมกำลังแบบเดลตามอดูเลชันปรับค่าได้ที่มีการดัดแปลง + การประมาณค่า SIR (ปรับปรุง) มีความน่าจะเป็นที่จะเกิดสัญญาณขาดหายต่ำที่สุด รองลงมาคือวิธีการควบคุมกำลังแบบเดลตามอดูเลชันปรับค่าได้ที่มีการดัดแปลง + การประมาณค่า SIR ซึ่งมีความน่าจะเป็นที่จะเกิดสัญญาณขาดหายใกล้เคียงกับวิธีการควบคุมกำลังแบบเดลตามอลูเลชันปรับค่าได้ที่มีการดัดแปลง + อัลกอริทึมทำนายผลของเฟดดิงอย่างสั้น |
| บรรณานุกรม | : |
เจนจบ วีระพานิชเจริญ . (2543). การปรับปรุงการควบคุมกำลังในข่ายเชื่อมโยงย้อนกลับในระบบวิทยุเคลื่อนที่เซลลูลาร์ DS-CDMA.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เจนจบ วีระพานิชเจริญ . 2543. "การปรับปรุงการควบคุมกำลังในข่ายเชื่อมโยงย้อนกลับในระบบวิทยุเคลื่อนที่เซลลูลาร์ DS-CDMA".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เจนจบ วีระพานิชเจริญ . "การปรับปรุงการควบคุมกำลังในข่ายเชื่อมโยงย้อนกลับในระบบวิทยุเคลื่อนที่เซลลูลาร์ DS-CDMA."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543. Print. เจนจบ วีระพานิชเจริญ . การปรับปรุงการควบคุมกำลังในข่ายเชื่อมโยงย้อนกลับในระบบวิทยุเคลื่อนที่เซลลูลาร์ DS-CDMA. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.
|
