วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ศึกษาการเสนอเนื้อหาการเมืองประเภทต่างๆ และเปรียบเทียบปริมาณเนื้อหาที่เน้นตัวบุคคลและเนื้อหาที่เน้นนโยบาย ข่าวการเมืองเชิงตีความกับข่าวการเมืองเชิงเป็นกลางเนื้อหาการเมืองเชิงเร้าอารมณ์กับเนื้อหาการเมืองเชิงพัฒนา และเนื้อหาการเมืองทิศทางบวกกับเนื้อหาการเมืองทิศทางลบของหนังสือพิมพ์แต่ละชื่อฉบับและของหนังสือพิมพ์แต่ละประเภท ใช้วิธีการศึกษาแบบวิเคราะห์เนื้อหาและกำหนดกรณีศึกษา กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยหนังสือพิมพ์มติชน ไทยโพสต์ ไทยรัฐ เดลินิวส์ จำนวน 184 ฉบับ และกรณีศึกษาเรื่องการอภิปรายไม่ไว้วางใจ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบบันทึกข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละและไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า หนังสือพิมพ์เสนอเนื้อหาเกี่ยวกับรัฐบาลและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในทางโจมตีมากกว่าสนับสนุน เสนอเนื้อหาเกี่ยวกับข้าราชการและองค์กรหรือบุคคลทางการเมืองอื่นๆ ในทางสนับสนุนมากกว่าโจมตี เสนอเนื้อหาที่เน้นตัวบุคคลมากกว่านโยบาย เสนอข่าวการเมืองเชิงตีความมากกว่าข่าวการเมืองเชิงเป็นกลาง เสนอเนื้อหาการเมืองเชิงเร้าอารมณ์มากกว่าเนื้อหาการเมืองเชิงพัฒนา และเสนอเนื้อหาการเมืองทิศทางลบมากกว่าทิศทางบวก เมื่อจำแนกตามประเภทหนังสือพิมพ์พบว่าหนังสือพิมพ์ปริมาณเสนอเนื้อหาที่เน้นตัวบุคคล เนื้อหาการเมืองเชิงเร้าอารมณ์ ข่าวการเมืองเชิงตีความ เนื้อหาการเมืองทิศทางบวกมากกว่าหนังสือพิมพ์คุณภาพ ส่วนกรณีศึกษา พบว่าเนื้อหาการอภิปรายไม่ไว้วางใจของหนังสือพิมพ์ทั้ง 4 ชื่อฉบับ มีความคล้ายคลึงกัน คือ สนใจประเด็นที่มีความเร้าอารมณ์ เน้นตัวบุคคลมากกว่านโยบาย ให้ความสำคัญกับกลยุทธ์ทางการเมือง ใช้โครงสร้างการรายงานข่าวแบบละคร มีความเห็นผู้สื่อข่าวปนในเนื้อข่าวและใช้ผลสำรวจความเห็นประกอบการรายงานข่าว และใช้การสำรวจความคิดเห็นประกอบการรายงานข่าว