วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อปรับปรุงวิธีการจัดการใช้ใบมีดตัดของกระบวนการตัดแต่งไม้ยางพาราแปรรูปของอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ โดยเบื้องต้นจะทำการศึกษาคุณสมบัติของไม้ยางพาราและใบมีดตัดที่ใช้ในการทดลอง รวมถึงทำการศึกษาสภาวะที่ใช้ในการตัดแต่งชิ้นงานในปัจจุบัน ข้อกำหนดความหยาบผิวของชิ้นงาน จากนั้นทำการออกแบบการทดลองของตัวแปรที่ส่งผลต่อการตัด ได้แก่ ความเร็วรอบ ระยะลึกของรอยตัด และอัตราการป้อนงาน โดยจะแสดงผลการทดลองจากการวัดค่าการสึกหรอของใบมีดตัด ค่าของกระแสไฟฟ้าที่ใช้ในการตัด และค่าความหยาบผิวของชิ้นงาน สุดท้ายนำเอาผลการทดลองไปปฏิบัติในสายการผลิต จากการศึกษาครั้งนี้ทำให้ได้ผลลัพธ์คือ (1) การตัดในสภาวะการตัดแต่งชิ้นงานในปัจจุบันพบว่าสภาวะที่ดีที่สุด ใบมีดตัดจะมีอายุการใช้งานเท่ากับ 16.7 นาที ที่ระยะลึกเฉลี่ย 2.9 มม. อัตราป้อนเฉลี่ย 6.8 ม./นาที ความเร็วตัดเฉลี่ย 1810 ม./นาที และอัตราการสึกหรอใบมีดเท่ากับ 0.23 mm/นาที (2) การทดลองในสภาวะควบคุมสภาวะที่ดีที่สุดระยะลึกของรอยตัด 3 มม. อัตราป้อน 3 ม./นาที และความเร็วตัด 1712 ม./นาที จะให้อายุใบมีดตัดเท่ากับ 29.52 นาที และอัตราการสึกหรอใบมีดเท่ากับ 0.14 mm/นาที (3) การควบคุมสภาวะการตัด จะให้ความหยาบผิวที่ดีและอายุการใช้งานของใบมีดที่ยาวกว่าสภาวะการตัดในปัจจุบัน